วโทษข้าอีก
“วันนี้ข้าไม่ได้มาเพื่อสะสางบัญชีเก่ากับเจ้า ไม่ต้องพูดเรื่องอื่นแล้ว เอาหกตำลึงเงินนี้ให้ข้ามาก่อน”
นางหันไปมองหัวหน้าหมู่บ้าน “หัวหน้าหมู่บ้าน ท่านดูสิ ท่านหมอลู่ผู้นี้ข้าก็ไม่ได้เป็นคนเชิญมา บัดนี้จะเอาเงินหกตำลึงเงินจากข้า เป็นจำนวนเงินไม่น้อยเลยนะเจ้าคะ ในเวลาเช่นนี้ ข้าจะไปขอเงินได้จากที่ใดกัน”
หัวหน้าหมู่บ้านก็ไม่รู้ว่านางพูดจริงหรือหลอก ทว่าในตอนนี้ หญิงชาผู้นี้ไม่มีทางมอบเงินให้อย่างว่าง่ายแน่
เขาคิดๆ ดูแล้ว ในใจเกิดความคิดบางอย่าง จึงกล่าวว่า “เอาอย่างนี้ ในเมื่อตอนนี้พวกเจ้าไม่มีเงินให้ เช่นนั้นก็ทำหนังสือเสีย เขียนเงื่อนไขติดเงิน ตกลงวันที่ต้องคืนเงินกันให้ดี เป็นอย่างไร”
……….
ตอนที่ 56 หนังสือรับรองหนี้สินหญิงชราสกุลไป๋คิดในใจ หนังสือรับรองหนี้สินเป็นแค่กระดาษแผ่นหนึ่ง นางยอมรับก็รับไป หากไม่ยอมรับก็ไม่รับ ไม่ต่างอะไรกัน จึงรับปากไปดังนั้นหลังจากท่าหมอลู่เขียนหนังสือรับรองหนี้สินแล้ว นางไม่อ่านด้วยซ้ำ และไม่ได้ให้ไป๋เสี่ยวเฟิงที่รู้หนังสืออ่านสักครั้ง เพียงแค่ประทับลายนิ้วมือลงไปบนหนังสือนั่นด้วยความยินดี เพราะในใจนางไม่ได้คิดว่าเป็นเรื่องใหญ่หมอลู่เป่ารอยหมึกบนหนังสือรับรองหนี้สิน ก่อนจะกล่าวเสียงขรึม “พวกเราตกลงกันเรียบร้อยแล้ว เงินนี้ต้องคืนให้ข้าอย่างช้าที่สุดวันที่แปดของเดือนหน้า วันที่เก้าเป็นวันที่ข้าสรุปบัญชีกับร้านยา หากเจ้าไม่คืนให้ข้า ข้าก็ไม่สามา
