ขาจึงถามว่า “จ้าวหลาน เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง”สีหน้าของจ้าวหลานดูดีขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าปรากฏความปีติ “ไม่เจ็บแล้ว มือข้างนี้ของข้าก็ไม่เจ็บเลยสักนิด” รอยยิ้มนี้ยังเบ่งบานไม่ทันเต็มที ก็กลับแข็งค้างอย่างรวดเร็ว “แต่ แต่เหตุใดมือของข้าถึงไม่รู้สึกอะไรเลยเล่า แม้จะไม่เจ็บแล้ว ทว่าแม้แต่ขยับก็ขยับไม่ได้ นี่ นี่เกิดอะไรขึ้นหรือ”ไป๋จื่อกล่าวเสียงเบา “ท่านแม่ ไม่เป็นไรนะ ข้าเพียงใช้เข็มกดจุดของท่านไว้ชั่วคราว เพื่อให้ความเจ็บปวดของท่านลดลงบ้าง อีกเดี๋ยวจัดกระดูกและพันแปลเสร็จแล้ว ข้าจะดึงเข็มออกให้ท่าน ถึงตอนนั้นก็จะดีขึ้นเอง เหมือนกับก่อนหน้านี้เลยเจ้าค่ะ”[1] จุดชวีฉือ (曲池) อยู่บริวเณข้อพับแขนด้านนอก[2] จุดเทียนฝู่ (天府) อยู่กึ่งกลางระหว่างข้อพับข้อศอกกับหัวไหล่[3] จุดเหอกู่ (合谷) อยู่บริเวณง่ามนิ้วโป้งและนิ้วชี้[4] จุดหลิงซวี (灵墟) อยู่บริเวณหน้าอก ตรงช่องซี่โครงที่สาม ห่างจากกึ่งกลางลำตัวในแนวระนาบประมาณสองนิ้ว
ตอนที่ 52 นางรู้จักวิชาฝังเข็ม
เขากวาดสายตามองแขนสองข้างของเจ้าใหญ่ พลางกล่าวอย่างเย็นชา “สองเท่า ยุติธรรมนัก”
ยุติธรรม
หญิงชราสกุลไป๋โกรธจนแทบจะเป็นลมสลบไป บิดาของเขาแขนหักข้างหนึ่ง ทว่าบุตรชายของนางกลับแขนหักทั้งสองข้าง เขายังพูดว่ายุติธรรมได้อยู่หรือนี่
ตอนที่หญิงชรากับหูเฟิงถกเถียงกัน หมอลู่ถูกไป๋จื่อลากไปถึงตรงหน้าของจ้าวหลานแล้ว วิชาแพทย์ของหมอลู่ไม่นับว่าล้ำลึกนัก ทว่า
