ตอนที่ 33 คนโง่ที่ไม่มีอดีต
“จริงหรือ” เขาลอบยิ้ม ช่างเป็นคนที่ปากแข็งเสียจริง ทว่าเพิ่งเข้ามาในภูเขาลั่วอิงลูกนี้ หลังจากนี้ยังมี ‘ความตื่นตกใจ’ อีกมากมายรอนางอยู่
ทั้งสองเดินเข้าไปด้านในต่อ ระหว่างทางนอกจากสมุนไพรทั่วๆ ไปหลายชนิดแล้ว ก็ไม่ได้อะไรเพิ่มเติมเลย นางเริ่มเซื่องซึมอยู่บ้าง ไม่ได้มีความสนใจมากเช่นตอนแรก
“เป็นอย่างไร ผิดหวังหรือ” หูเฟิงกำง่ามไม้ปลายแหลมไว้ในมือ มองทั้งสี่ทิศด้วยความระแวดระวัง ไม่ว่าจะมาที่นี่กี่ครั้ง เขาก็ไม่กล้าวางใจลงเลยสักครั้ง ในป่าที่ไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัวเช่นนี้ สัตว์ดุร้ายที่ปกติจะไม่มาเดินเตร่รอบนอกป่า ก็ไม่ได้หมายความว่าวันนี้จะไม่มา
ต้นไม้ในป่าแข็งแรงและสูงใหญ่อย่างยิ่ง กิ่งก้านสาขาก็อุดมสมบูรณ์เป็นพิเศษ ทั้งยังบดบังท้องฟ้าในยามกลางวัน ส่งผลให้อากาศในป่าหนาวเย็นเป็นอย่างยิ่ง ทว่าแสงอาทิตย์อันอบอุ่นก็ยังคงหาช่องส่องเข้ามาได้ เพิ่มแสงสว่างและความอบอุ่นในกับป่าที่มืดทึบได้บ้าง
ตอนไป๋จื่ออยู่ในศตวรรษที่ยี่สิบสาม นางมีห้องที่รับแสงแดดได้มากเป็นของตนเองห้องหนึ่ง ใช้สำหรับปลูกพืชและสมุนไพรหายากที่ใกล้สูญพันธุ์ นางแน่ใจมากว่าของเพียงมีสถานที่ที่แสงอาทิตย์ส่องถึง สมุนไพรระดับสูงเหล่านั้นถึงจะมีอยู่ได้
แต่เพียงเห็นว่ามีพื้นที่ที่แสงแดดส่องป่านจากช่องใบไม้ นางก็จะพุ่งเข้าไปตรวจดู และพบสมุนไพรจำนวนหนึ่งเช่นกัน ส่วนมากเป็นสมุนไพรทั่วไปที่รักษาบาดแผลภายนอกได้ แม
