็กลับมาชีวิตแล้ว ท่านว่าเรื่องนี้แปลกหรือไม่”
เรื่องนี้แปลกหรือไม่ หญิงชราไม่รู้ เพียงแต่นางนึกถึงเรื่องที่แม่ของอิงจื่อมาที่ลานบ้านเมื่อเช้า
“เมื่อเช้าแม่อิงจื่อมาที่นี่” นางกล่าวพลางครุ่นคิด
หลิวซื่อหยุดตากผ้าในมือ แล้วกันกลับมามองแม่สามี “แม่อิงจื่อมาหรือ หรือว่าเมื่อคืนอิงจื่อจะเกิดเรื่อง นางมาคิดบัญชีกับนางเด็กเจ้าเล่ห์นั่นใช่หรือไม่” ระหว่างที่นางพูด นางก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมารางๆ เพราะนางอยากจะคิดบัญชีกับนางเด็กนั่นใจจะขาด ทำให้นางตกเป็นขี้ปากชาวบ้านเช่นนี้
แม่สามีส่ายหน้า “ไม่ใช่ แม่อิงจื่อพาอิงจื่อมาด้วย ดูท่าทางสบายดีมาก ไม่ได้เกิดเรื่อง”
“เช่นนั้นนางมาทำอะไรหรือเจ้าคะ” หลิวซื่อใจห่อเหี่ยวในทันที
หญิงชรากล่าวว่า “ตอนมานางนำตะกร้าใบหนึ่งมาด้วย ขณะนั้นข้าก็ไม่รู้ว่านางต้องการทำอะไร ตอนนี้ได้ยินเจ้าพูดเช่นนี้ นางเด็กไปจื่อนับว่าเป็นผู้มีบุญคุณช่วยชีวิตอิงจื่อของนางไว้ นางจะต้องมาขอบคุณนางเด็กนี่แน่ๆ และในตะกร้าใบนั้นก็ไม่รู้ว่าใส่อะไรไว้ แต่ต้องเป็นของดีแน่นอน”
ในเมื่อเป็นของดี พวกนางจะปล่อยไปได้อย่างไร
