ดัง ‘ผึบผับ’ ราวกับกำลังกรีดร้องด้วยความโกรธแค้น
ผมหัวเราะเสียงเย็น “เมื่อคืนแกหนีไปได้ แต่ตอนนี้เป็นเวลากลางวัน แกคิดว่าจะรอดเหรอ” จากนั้นก็เตะเข้าไปที่ศิลาบนหลุมศพสุดแรง
“เหลียงต้าซาน แกรีบสลายพลังอาฆาต จากไปอย่างสงบซะ ไม่อย่างนั้นแกจะถูกทำลายจนวิญญาณสลายเป็นผุยผง!” พูดจบ ผมโปรยส่วนผสมของชาดและปูนขาวลงไปบนหลุมฝังศพ
เมื่อส่วนผสมตกลงพื้น ลมเย็นยะเยือกพัดกระโชก ต้นหญ้าและต้นไม้รอบๆ โอนเอนตามแรงลม เสียง ‘ซู่ซ่า’ ดังระงม
บรรยากาศรอบตัวชวนให้อึดอัด แต่พวกเราทั้งสามเหมือนไม่รู้สึกอะไร ยังคงลงมืออย่างใจเย็น
เราทยอยโปรยส่วนผสมเหล่านั้นลงไปทีละกำมือ จนกระทั่งหลุมฝังศพถูกปกคลุมไปด้วยผงสีขาวบางๆ
แสงแดดในเดือนกรกฎาคมแผดเผาอย่างร้อนแรง
เพิ่งทำงานได้ไม่นานก็เริ่มมีเหงื่อไหลซึม
เมื่อเห็นว่าผงที่อยู่ในมือหมดลงแล้ว ผมก็หันหลังเตรียมหาที่พัก
ในตอนนั้นเอง เสียง ‘แกร๊ก’ ดังขึ้นจากหลุมศพของเหลียงต้าซาน จู่ๆ หลุมศพของเขาก็แยกออกเป็นสองส่วน ชื่อของเขาถูกฉีกออกจากกันเป็นสองเสี่ยง
ทันทีที่หลุมศพแยกออก หมอกดำบางเบาก็เริ่มไหลซึมออกมา และในเสี้ยววินาทีต่อมา ของเหลวสีดำก็พุ่งพรวดออกมาพร้อมเสียง ‘ฉึก’ มันพุ่งต
