รงไปยังพานหลิงที่เพิ่งหันหลังให้
ผมไม่รู้ว่าทำไมในหลุมศพถึงมีของเหลวสีดำ แต่แน่นอนว่ามันไม่ใช่สิ่งดีแน่ และต้องเป็นฝีมือของวิญญาณอาฆาตเหลียงต้าซาน
ผมรีบตะโกนออกไปทันที
“ระวัง!” พูดจบ ผมกระโจนเข้าไปผลักพานหลิง
ของเหลวสีดำนั้นพุ่งผ่านหลังพวกเรา ก่อนตกลงสู่พื้นดิน
ทันทีที่สัมผัสพื้น เสียง ‘ฉ่า’ ก็ดังขึ้นพร้อมเกิดฟองเดือดปุดๆ คล้ายกับกรดเข้มข้นที่กำลังทำปฏิกิริยากับพื้นดิน
แม้แต่เม่าจิ้งที่อยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นฉากนี้ก็ยังตกตะลึง สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด
ผมตวาดเสียงดังลั่น “ตายไปแล้วยังไม่ยอมสงบอีก!” พูดจบ ผมควักยันต์ออกมาขว้างไปยังป้ายหลุมศพ
ทันทีที่ยันต์แตะลงไป มันก็แนบติดกับป้ายหลุมศพที่แตกร้าวทันที
ทันใดนั้น เสียง ‘แคร่ก’ ดังขึ้น รอยร้าวคล้ายใยแมงมุมเริ่มแผ่ขยายออกจากป้ายหลุมศพ ก่อนลุกลามไปทั่วหลุม
ทุกครั้งที่รอยร้าวปรากฏขึ้น หมอกดำพลันไหลซึมออกมาจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า หมอกนั้นจางมาก และสลายไปทันทีเมื่อสัมผัสแสงแดด
ผมรีบพยุงพานหลิงขึ้น แล้วพาเธอถอยออกห่างจากหลุมศพอย่างรวดเร็ว
“อยู่ให้ห่างจากหลุมศพนี้…ถอยไปให้ไกล!”
พานหลิงเองก็ไม่กล้าประมาท รีบถอยไปพร้อมผมอย่างรวดเร็ว
