าอย่างฉับพลัน
ศีรษะของวิญญาณร้ายทั้งสี่ตนโผล่พรวดออกมาจากหน้าต่างพร้อมกันจากสี่ทิศทาง
ใบหน้าซีดเซียวของพวกมันปรากฏให้เห็นชัดเจน ทุกตนแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม เผยให้เห็นเขี้ยวแหลมคม พวกมันจ้องตรงมาที่ผม ซึ่งยืนอยู่ห่างจากหน้าต่างเพียงหนึ่งเมตร รวมถึงเหลียงโหย่วชีที่เพิ่งคลานออกมาจากใต้เตียง
เมื่อเห็นว่าผมยืนอยู่ตรงหน้าต่างเพียงลำพัง พวกมันยิ่งตื่นเต้น รีบเอ่ยขึ้น
“ในที่สุดก็มีโอกาส!”
“คืนนี้ พวกแกต้องตายอยู่ที่นี่!!”
“ไม่มีใครรอดไปได้!”
“ที่รัก ฉันมาแล้ว!”
วิญญาณอาฆาตทั้งสี่แผดเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง
“อ๊าก!” เหลียงโหย่วชีที่พึ่งโผล่ออกจากใต้เตียงร้องลั่น จากนั้นก็รีบคลานกลับเข้าไปซ่อนตัวอีกครั้งด้วยความตื่นตระหนก
ส่วนผมเองก็แสร้งทำเป็นหวาดกลัว ถอยหลังไปหนึ่งก้าวตามสัญชาตญาณ แต่ในขณะเดียวกัน มือทั้งสองข้างของผมก็กำกระบี่กระดูกปลาและร่มปรภพที่อยู่ด้านหลังแน่น
เมื่อเห็นว่าผมถอยหลังไปหนึ่งก้าว วิญญาณทั้งสี่ก็เผยสีหน้ายินดี พวกมันแทบไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ต่างพุ่งตัวเข้ามาในบ้านพร้อมกัน หวังจะสังหารพวกเราก่อนที่เราจะทันได้ตั้งตัว
พวกมันหมายจะกัดผมเป็นคนแรก จากนั้นค่อยลากเหลียงโหย่วชีไปด้วย
แต่
