อมจะพุ่งออกไปสู้สุดกำลัง
แต่ไม่คาดคิดเลยว่า…
ในห้องอีกฝั่ง ทันใดนั้นเองก็มีเสียง “กุ๊กๆ” ดังขึ้นอีกครั้ง
ท่ามกลางบ้านที่เงียบงันเสียงนั้นเด่นชัดอย่างยิ่ง
วิญญาณทั้งสามตนชะงักกึกทันทีเมื่อได้ยินเสียงนั้น พวกเธอหันขวับไปทางต้นเสียง ดวงตาเบิกโพลง
กลุ่มควันดำลอยตัวหนาทึบอยู่รอบๆ เพียงชั่วพริบตาเดียว ร่างของพวกเธอทั้งสามก็สลายหายไปกับควันดำ
จากนั้นไม่นานก็ได้ยินเสียงกระพือปีกดังขึ้นจากห้องข้างๆ เสียงไก่ร้อง “กุ๊กๆ” อย่างแตกตื่น
“กลับมานี่!”
“อย่าได้คิดหนีจากฉัน!”
“ที่รัก ให้ฉันกัดคุณสักคำเถอะ!”
น้ำเสียงของพวกเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้น จากนั้นก็มีเสียงกระดูกแตกดัง “กร๊อบ”
เสียงไก่ร้องและเสียงสะบัดกายดิ้นรนเงียบหายไปอีกครั้ง
“ไก่…ไก่อีกแล้วงั้นเหรอ!”
“น่ารังเกียจๆๆ!”
“เหลียงโหย่วชี! คุณอยู่ไหน! คุณอยู่ที่ไหน!”
ไก่ตัวแทนตัวที่ห้าถูกฆ่าไปอีกตัว มันเลือกที่จะเปิดเผยตัวเองเพื่อปกป้องพวกเรา
ตอนนี้…เราไม่มีไก่ตัวแทนเหลืออยู่แล้ว
พลังอาฆาตที่ปั่นป่วนและรุนแรงในห้องบ่งบอกถึงโทสะอันเดือดดาลของวิญญาณทั้งสามตน
ไม่เพียงเท่านั้น
เสียงกระแทกและเสียงทุบทำลายดังขึ้นจากห้องข้างๆ
พวกเธอกำลังทำลายข้าวของเพื่อระบายความโ
