ชายวัยกลางคนพูดไปพลางสะอื้นไห้ ไม่หยุดพร่ำบ่นถึงความทุกข์ของเขา
เม่าจิ้งพยักหน้า “คุณเหลียง วันนี้พวกเรามาที่นี่ก็เพื่อจัดการเรื่องนี้ วางใจได้เลย นี่คือเพื่อนสนิทของผม เจียงหนิง วันนี้เขามาที่นี่เพื่อช่วยคุณเช่นกัน”
“อาจารย์เจียง สวัสดีครับ! ผมชื่อเหลียงโหย่วชี”
ชายวัยกลางคนรีบก้าวเข้ามาข้างหน้า แล้วยื่นมือทั้งสองมาจับมือกับผม
ชื่อ ‘โหย่วชี’ ดูท่าจะมีเบื้องหลังบางอย่าง (โหย่วซีแปลว่า มีภรรยา)
ผมพยักหน้า “คุณเหลียง เรื่องของคุณ เราจะพยายามช่วยให้ดีที่สุด”
เหลียงโหย่วชีพยักหน้ารัวๆ “ดีๆๆ! เชิญทางนี้ก่อน เข้าบ้านไปคุยกัน”
พูดจบ เขาผายมือเชื้อเชิญให้เราเดินเข้าไป
ไม่นานนัก พวกเราก็มาถึงบ้านสองชั้นที่มีสวนขนาดเล็ก ภายนอกปูด้วยกระเบื้อง ตกแต่งอย่างสวยงาม ในสวนมีรถมอเตอร์ไซค์จอดอยู่ พื้นเต็มไปด้วยใบไม้แห้ง กระถางต้นไม้ก็เต็มไปด้วยวัชพืช ดูเหมือนจะไม่ได้รับการดูแลมานานแล้ว
“อาจารย์เจียง นี่คือบ้านของผม เชิญเข้ามาเถอะ อีกไม่นานฟ้าก็จะมืดแล้ว สามคนนั้นต้องมาอีกแน่”
เหลียงโหย่วชีแนะนำบ้านของเขาไปเรื่อยๆ พร้อมกับเร่งให้พวกเราเข้าไปด้านใน
ภายในบ้านตกแต่งอย่างเรียบง่าย ผนังถูกทาสีขาวล้วน ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ราคาแพง