่มีใครเผากระดาษเงินกระดาษทองให้ฉันแล้ว” น้ำเสียงของหลงเจี๋ยเจือความเศร้าเล็กน้อย
ผมไม่กล้านอน กลัวว่าถ้าหลับไป ต้นหวยในสวนจะเล่นงานผมอีก เลยนั่งคุยกับหลงเจี๋ยไปเรื่อยๆ
เขาเล่าหลายเรื่อง ทั้งความลำบากหลังออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ไปจนถึงการทำงานที่ร้านคาราโอเกะ และไต่เต้าจนได้เป็นผู้จัดการฝ่ายรักษาความปลอดภัย
รวมถึงเรื่องราวที่เขาได้พบกับแฟนสาว
สุดท้าย เขาเล่าว่าแฟนสาวของเขาทรยศเขาอย่างไร เธอร่วมมือกับลูกน้องของเขาหักหลังเขา แถมยังไม่แม้แต่จะจัดงานศพให้เขา
เมื่อพูดถึงตรงนี้ หลงเจี๋ยเดือดดาลขึ้นมาทันที “บัดซบ! ตอนนั้นฉันตาบอดจริงๆ ฉันให้ความสำคัญกับติงเต๋อเหวินมากขนาดไหน เขากู้เงินนอกระบบจนถูกตามล่า ฉันก็ช่วยเคลียร์ปัญหาให้หมด แต่พอฉันตาย ไอ้เวรนี่กลับไปคบกับผู้หญิงของฉัน! ไอ้ติงเต๋อเหวินชั่วช้า!”
หลงเจี๋ยสบถด้วยความโกรธอย่างไม่หยุดหย่อน
ส่วนผม ยืนอยู่ข้างๆ ทำตัวเป็นเพียงผู้ชม ปล่อยให้เขาได้ระบายความอัดอั้น ไม่คิดจะพูดแทรก
แต่เมื่อชื่อ ‘ติงเต๋อเหวิน’ หลุดออกจากปากหลงเจี๋ย ความตกใจพลันฉายชัดบนใบหน้าทันที
ผมหันไปมองหลงเจี๋ยด้วยสีหน้าประหลาดใจ “พี่หลง เมื่อกี้บอกว่าลูกน้องพี่ชื่ออะไรน