งอยู่อีกเท่าที่เจียงฉางเซิงได้ยินและได้เห็นมาจากฟังก์ชั่นจิตหวนสดับหลักคำสอนหลายครั้ง ระหว่างขั้นพรหมกับขั้นเอกเทวะห่างชั้นกันอย่างยิ่ง ขั้นพรหมหมายถึงการเป็นอมตะไม่ดับสูญอย่างแท้จริง แน่นอนว่าบางทีตัวตนที่เหนือกว่าขั้นพรหมก็สังหารขั้นพรหมได้ แต่ในวิถีเซียนสมัยโบราณ ขั้นพรหมเป็นระดับขั้นบนสุดยอดแล้ว อย่างน้อยตอนนี้เขาก็ยังไม่เคยพบระดับขั้นที่สูงกว่าระหว่างที่เจียงฉางเซิงขบคิดถึงขั้นพรหมอยู่นั่นเองเบื้องหน้าเขาก็มีตัวอักษรลอยขึ้นมาหนึ่งบรรทัด[อายุเซียน 13,594 ปี ตบะของเจ้าเพิ่มพูนอย่างมากจนบรรลุวิชามรรคาธรรมชาติขั้นสิบสี่ ข้ามผ่านมหาด่านเคราะห์สวรรค์ทลายมายาได้สำเร็จ ได้รับรางวัลรอดชีวิตเป็นอภินิหารมหามรรคานามว่า ‘มหาร่างอาคมหมื่นภพเบิกสวรรค์’][ตรวจพบว่าเจ้าผ่านด่านเคราะห์สำเร็จเป็นครั้งที่สิบเพราะวิชาที่เจ้าฝึกบำเพ็ญไม่อยู่ในมรรคาสวรรค์ปัจจุบัน เจ้ามีตัวเลือกสองประการ เลือกได้เพียงหนึ่งเท่านั้น][หนึ่ง ละทิ้งการบำเพ็ญเซียน ตบะของเจ้าจะเปลี่ยนเป็นระดับขั้นบำเพ็ญของพันมหาโลกา นั่นคือขั้นเทวะหลุดพ้น][สอง บำเพ็ญเซียนต่อ เซียนคือผู้อยู่เหนือสรรพชีวิตสรรพสิ่งเลื่อมใสศรัทธา หนทางแห่งการบำเพ็ญเซ
