เธอเดินหลังค่อม วนรอบชายเหล่านั้นพลางร่ายคาถาแปลกๆ จากนั้นก็ให้พวกเขาดื่มยาสมุนไพรสีดำขลับที่ไม่รู้ว่าคืออะไร ก่อนจะจุมพิตพวกเขาแต่ละคน
ทันใดนั้น ชายเหล่านั้นก็คุกเข่าลงกับพื้นทีละคน ร่างกายของพวกเขาค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างกลายเป็นลา ส่งเสียงได้เพียง “อา อา”
จากนั้น เจ้าของโรงเตี๊ยมก็หยิบมีดออกมาลงมือชำแหละพวกเขาอย่างเลือดเย็น เธอเฉือนอวัยวะบางส่วนของพวกเขามากินอย่างละเมียดละไม
ทุกครั้งที่กินเข้าไป ใบหน้าที่เหี่ยวย่นของนางจะกลับมาสดใสและดูอ่อนเยาว์ขึ้นเรื่อยๆ
นี่คือศาสตร์มืดสุดสะพรึงที่เรียกว่า ‘คาถาสร้างสัตว์’ เนื้อลาที่ขายในโรงเตี๊ยมเมื่อช่วงกลางวัน แท้จริงแล้วคือเนื้อของมนุษย์ที่ถูกสาปให้กลายเป็นลา และศาสตร์ชะลอวัยของเจ้าของโรงเตี๊ยมก็คือการกิน ‘อวัยวะสำคัญ’ ของชายฉกรรจ์เหล่านั้น
หลังจากเล่าเรื่องราวทั้งหมดจบ อาจารย์พูดกับผมเพียงประโยคเดียว “เรื่องใดที่ผิดแผกจากปกติย่อมมีปีศาจ”
คำสุดท้าย อาจารย์เน้นเสียงหนักแน่น
สั่งให้ผมจดจำมันไว้ให้ขึ้นใจ เขาบอกว่าตลอดชีวิตของเขา หลักข้อนี้ทำให้เขารอดพ้นจากอันตรายมานับครั้งไม่ถ้วน และช่วยให้เขาคาดเดาภัยล่วงหน้าได้
เขาสั่งกำชับให้ผมจดจำให้ดี ไม่ว่าทำอ