กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ชื่นใจ แม้จะได้กลิ่นเพียงเล็กน้อย แต่กลับให้ความรู้สึกสุขล้ำลึกเข้าไปถึงในสมอง
“ฟุด…ฟุด…” ผมราวกับควบคุมจมูกไม่ได้ เผลอสูดกลิ่นในอากาศเข้าไปสองที
กลิ่นหอมจางๆ นั้นแฝงอยู่ในอากาศ แค่สองทีนี้ก็ราวกับแทรกซึมทะลุผ่านเข้าไปทั่วทั้งร่างกายในชั่วพริบตา ปลุกเร้าประสาทรับกลิ่นให้ตื่นตัวเต็มที่
อดไม่ได้เลยที่จะอยากดมกลิ่นนั้นอีกครั้ง ขยับเข้าไปใกล้อีกสักหน่อย
“ช่างเป็นกลิ่นหอมที่แปลกจริงๆ…”
ผมพึมพำออกมา แล้วสูดเข้าไปอีกครั้ง
กลิ่นนี้แฝงไว้ด้วยกลิ่นดอกหวยเล็กน้อย แต่กลับมีบางอย่างที่แตกต่างออกไป ดมแล้วให้ความรู้สึกพิเศษอย่างยิ่ง…
สายลมยามราตรีพัดโชย กิ่งก้านใบไม้ไหวโอนเอน ส่งเสียง “ซ่าๆ”
กลิ่นหอมชื่นใจนี้ทำให้ผมรู้สึกราวกับอาบลมวสันต์
ร่างกายของผมถูกขับดันให้ขยับเข้าใกล้ต้นหวยใหญ่นั้นอย่างควบคุมไม่ได้
ทว่า เมื่อผมก้าวเท้าออกไปได้ก้าวหนึ่ง พอเห็นต้นหวยเก่าแก่เบื้องหน้าชัดๆ ร่างกายพลันแข็งทื่อ ยืนนิ่งแข็งค้างอยู่กับที่ทันที
เพราะผมฉุกคิดถึงเรื่องที่อาจารย์เล่าให้ฟังเมื่อไม่กี่วันก่อน เรื่อง “การสร้างสัตว์ของภาคเหนือ”
ในปีนั้น ตอนท่ำวกอาจารย์เข้าไปในโรงเตี๊ยมเล็กๆ อันน่ากลัวแห่งนั้น ก็ได้กลิ
