หุ่นฟางพูดถึงวัตถุดิบที่ใช้สร้างลูกแก้วนี้ด้วยความตื่นเต้น
สีหน้าของผมเปลี่ยนไปในทันที
กะโหลกศีรษะของคนสี่สิบเก้าคน? แถมยังมีเลือดของเด็กชายหญิงสิบคู่?
นี่มันของอัปมงคลระดับไหนกัน
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมหุ่นฟางอันน่าสะพรึงกลัวตัวนี้ถึงบอกว่าลูกแก้วนี้เรียกว่า ‘ลูกแก้ววิญญาณ’ และสามารถใช้เลี้ยงศพเลี้ยงวิญญาณในทะเลสาบได้
ลูกแก้วนี้แท้จริงแล้วเป็นของอาถรรพ์มหาภัยโดยแท้
พูดจบ หุ่นฟางยื่นมือออกมา ตั้งใจจะรับลูกแก้วจากมืออาจารย์
แต่อาจารย์จะยอมคืนให้มันได้อย่างไร
เขาบีบลูกแก้วในมือแน่น
เสียง ‘เป๊าะ’ ดังขึ้น ลูกแก้ววิญญาณสีเทาน้ำตาลแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทันที
จากนั้นก็บี้มันจนเป็นผงต่อหน้าหุ่นฟางอันน่าสะพรึงกลัว
ลูกแก้วขนาดเท่าไข่ไก่ถูกอาจารย์บีบจนแตกเป็นผง สุดท้ายอาจารย์สะบัดมือปัดผงลงบนพื้น
หุ่นฟางอันน่าสะพรึงกลัวที่ยืนอยู่ตรงหน้าชะงักไปทันที มันเอียงศีรษะพร้อมจ้องมองอาจารย์ด้วยรอยยิ้มแข็งทื่อ
ผ่านไปหลายวินาทีถึงเอ่ยขึ้นว่า “ทำไมแกถึงบีบมันจนแตก ฉันบอกแล้วนะว่าขั้นตอนการสร้างซับซ้อนมาก แกทำลายมันไป ฉันก็ต้องไปหาเศษกะโหลกศีรษะอีกสี่สิบเก้าชิ้น และเลือดของเด็กชายหญิงสิบคู่มาสร้างใหม่อีก เฮ้อ… บาปกรรมจริ
