เผ่าเจียง…คุนหลุน…มาที่อนาคตจริงๆ เสียด้วยก่อนหน้านี้เจียงฉางเซิงก็ฉงนอยู่ว่าเหตุไฉนสกุลเจียงจึงธรรมดาสามัญเช่นนี้ ที่แท้ก็เป็นสายเลือดที่แยกตัวออกมาข้างนอกนี่เองระหว่างที่ขบคิด เขาก็ก้าวเข้าไปในห้องโถงใหญ่ เจียงวั่นจินกำลังนั่งสนทนาอยู่กับบุรุษวัยกลางคนรูปร่างผอมแห้งคนหนึ่งที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าของเจียงวั่นจินประดับรอยยิ้มประจบประแจง สีหน้ายากจะซ่อนความตื่นเต้นยินดี“เฉียนเอ๋อร์ รีบมาเร็ว เรียกผู้อาวุโสสิ”เจียงวั่นจินเห็นเจียงฉางเซิงก็รีบกวักมือเรียกพร้อมรอยยิ้มเจียงฉางเซิงเดินเข้าไปคำนับอย่างมีมารยาทบุรุษร่างผอมแห้งมองสำรวจเจียงฉางเซิงแล้วยิ้มอย่างพึงพอใจ “เด็กคนนี้ไม่เลว เลือดลมแข็งแกร่งกว่าเด็กในตระกูลธรรมดา คิดไม่ถึงว่าสายเลือดที่แยกตัวไปอยู่ข้างนอกแล้วจะมีพรสวรรค์ระดับนี้อยู่ด้วย”เจียงฉางเซิงฝึกวิชากายทองคงกระพันกำเนิดจักรวาลมาตั้งแต่เล็ก แม้ซ่อนขั้นบำเพ็ญเอาไว้ได้ แต่เขาซ่อนเลือดลมไม่ได้ เจียงวั่นจินกับบ่าวรับใช้สกุลเจียงแค่คิดว่าเขามีผิวขาวผ่องเป็นยองใยงามตาเหมือนเด็กผู้หญิง แต่บุรุษผอมแห้งผู้นี้เป็นผู้บำเพ็ญเซียน มองปราดเดียวก็ย่อมมองออกว่าเลือดลมของเจียงฉางเซิงไม่ธรรมดาแน่นอนว่า