การเปลี่ยนแปลงกะทันหันของมันทำให้ผมไม่ทันตั้งตัว
ร่างของมันเริ่มสั่นสะท้านและบวมพองขึ้นอย่างรวดเร็ว
รอยแตกร้าวสีแดงเข้มปรากฏขึ้นบนใบหน้า โดยเฉพาะที่กึ่งกลางหน้าผาก ซึ่งดูเหมือนกำลังจะก่อตัวเป็นดวงตา
ผมไม่รู้ว่ามันกำลังจะกลายเป็นอะไร และไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อน
แต่จากสภาพที่เห็นและคำพูดของมัน ผมรู้ดีว่าถ้าปล่อยให้มัน ‘กลายร่าง’ สำเร็จ ผมจะไม่มีโอกาสรอดแน่
หนี?
มีแค่สองขา ผมไม่มีทางวิ่งเร็วกว่าผีแน่นอน
สิ่งที่ดีที่สุดตอนนี้คือต้องลงมือก่อน
ก่อนที่มันจะกลายเป็นภัยคุกคามเต็มตัว ผมต้องฆ่ามันให้ได้
ความคิดนี้พุ่งเข้ามาในหัว และผมไม่ลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียว
“เพียะ!”
ผมฟาดแส้กระดูกงูเข้าใส่มันทันที
แต่ก่อนที่แส้จะฟาดโดน มันกลับยืนขึ้นและยื่นมือออกมาคว้าแส้อย่างง่ายดาย!
แส้กระดูกงูร้อนระอุลวกมือ แต่วิญญาณตนนี้กลับจับแน่นไม่ปล่อย
“เจ้าหนู ด้วยระดับของแก คิดว่าจะรับมือฉันได้รึ!” มันแสยะยิ้มเยาะ
พูดจบ มันออกแรงสะบัดรุนแรง
แรงดึงมหาศาลทำให้แส้กระเด็นหลุดจากมือผมไปตกอยู่บนพื้น
ผมเบิกตากว้างด้วยความตกใจ แต่ไม่มีเวลาลังเล
ผมกระโจนเข้าใส่มันทันที พร้อมกับแทงกระบี่กระดูกปลาไปที่หัวของมัน
“ตายซะ!”
แต่ก่อนที่ปลายกระบี่จะถึงตัวมัน หน้าผากที่บวมเป่งของมันก็พลันแตกออก
ดวงตาขนาดมหึมาโผล่ออกมา แต่แทนที่จะเป็นตา มันกลับเป็นเนื้องอกสีเขียวคล้ำที่ห่อหุ้มด้วยเนื้อสีแดงสด!
ทันทีที่มันปรากฏขึ้น วิญญาณตนนี้ดูจะ
