อาจารย์ไม่แม้แต่จะเหลือบมองวิญญาณที่เหยียบอยู่ใต้เท้า เขาเพียงกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
แต่นักพรตวิญญาณที่ถูกกดอยู่บนพื้นกลับแสดงความหวาดกลัว ตัวสั่นระริกก่อนจะเอ่ยเสียงสั่นเครือ “ปรมาจารย์ โปรด…โปรดไว้ชีวิต ฉันไม่ได้มีทางเลือก ฉันไม่มีทางเลือกจริงๆ!”
“ไม่มีทางเลือกงั้นหรือ พูดมาสิ ฉันอยากฟัง” อาจารย์กล่าวเย็นชา
ผมจ้องมองนักพรตวิญญาณวัยกลางคนที่ถูกกดไว้กับพื้น
นักพรตวิญญาณไม่รีรอ เขากล่าวด้วยความตื่นตระหนก “ฉัน…ฉันเป็นเพียงวิญญาณเร่ร่อน ไม่มีที่พึ่งพิง…สอง…สองเดือนก่อน ฉันได้พบกับนายท่าน…ไม่สิ ได้พบกับนักพรตคนหนึ่ง เขาเรียกตัวเองว่า ‘นักพรตเก้าศพ’ เขาสอนวิธีกลืนกินวิญญาณเพื่อฝึกตนให้ฉัน บอกให้ฉันฝึกฝนที่สุสานร้างแห่งนี้ และทุกเดือนฉันต้องมอบ ‘เนื้อแห้ง’ ให้เขาห้าชิ้น ซึ่งก็…ก็คือวิญญาณที่เพิ่งตายไปไม่เกินสามเดือนเหล่านี้!”
เขาพูดพลางชี้ไปที่ดวงวิญญาณที่ยืนเหม่อลอยอยู่
“โอ้? แล้วนอกจากพวกนี้ ในโพรงไม้นั่นยังมีอีกเท่าไหร่” อาจารย์ถามต่อ
นักพรตวิญญาณตอบโดยไม่ลังเล “ทั้งหมด…ทั้งหมดสิบตน!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น อาจารย์พยักหน้า ก่อนหันมาส่งสัญญาณให้ผมตรวจสอบโพรงไม้
ผมพยักหน้ารับ ก่อนเดินไปที่โพรงต้นไม้ ยื่นมือเข้าไปคลำหาภายใน
เพียงไม่นานก็รู้สึกถึงบางสิ่ง
มันเย็นยะเยือก นิ่ม และชื้น
ผมออกแรงดึง และทันใดนั้นเองวิญญาณดวงหนึ่งก็ถูกดึงออกมา
เมื่อร่างของเธอปรากฏเป็นรูปร่าง ผมพบว่าเธอเป็นหญิงสาว
