นใดนั้นลูกบอลระเบิดออกเป็นควันดำแล้วสลายหายไปในอากาศ
เสียงของเด็กผีในพงหญ้านั้นเย็นชาและเกรี้ยวกราดขึ้น “ไอ้คนเลว! แกทำบอลของฉันพัง!”
สิ้นเสียง ลมเย็นยะเยือกพัดกระโชกเข้ามาทันที
พงหญ้าด้านหน้าถูกแรงลมแยกออกเป็นสองข้าง เผยให้เห็นร่างของเด็กชายอายุประมาณหกถึงเจ็ดขวบตรงกลาง
แต่สิ่งที่ทำให้ขนลุกคือ หัวของมันหลุดออกจากลำตัว!
มันสวมชุดกีฬากับรองเท้าผ้าใบ มือเล็กๆ กอดศีรษะตัวเองไว้ที่เอว เลือดยังคงซึมออกมาจากลำคอไม่หยุด
ภาพที่เห็นชวนให้ขนลุกจับใจ
ใบหน้าของมันเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและอาฆาต ดวงตาทั้งสองข้างกลวงลึกเป็นสีดำสนิท ไม่มีแม้แต่ตาขาว
ไม่ต้องสงสัยเลย มันคือวิญญาณร้าย
เพียงแค่สบตากับมัน ความเย็นเยียบก็แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
ไม่ใช่เพราะมันดูน่ากลัว แต่เพราะว่า…
มันเป็นเพียงเด็กอายุหกเจ็ดขวบที่ต้องมาตายอย่างน่าสยดสยองถึงขนาดนี้
ผมไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า ก่อนตายมันต้องพบเจอกับอะไรบ้าง…
ในขณะที่ผมยังตกตะลึง เด็กผีคนนั้นก็เริ่มขยับ
มันกอดหัวตัวเองแน่น แล้วเดินตรงมาหาผมอย่างช้าๆ “คืนลูกบอลผมมา…”
[1]ยันต์แปดทิศ คือ ยันต์ที่ใช้ป้องกันสิ่งชั่วร้ายต่างๆ แต่บางครั้งก็ใช้เป็นสื่อกลางสำหรับเชื่อมสองโลกเพื่อนำทางวิญญาณ
[1]ยันต์แปดทิศ คือ ยันต์ที่ใช้ป้องกันสิ่งชั่วร้ายต่างๆ แต่บางครั้งก็ใช้เป็นสื่อกลางสำหรับเชื่อมสองโลกเพื่อนำทางวิญญาณ
