อาจารย์พูดเช่นนี้ทำให้ผมมึนงงไปชั่วขณะ
“อาจารย์ อธิบายให้ชัดเจนหน่อยได้ไหม หมายความว่ายังไงที่บอกว่าวิญญาณของเธอหายไปนานแล้ว? แต่เธอเพิ่งหยุดหายใจไปเมื่อครู่นี้เองนะ!”
อาจารย์มองไปยังหลี่เสี่ยวหมิ่นที่กำลังได้รับการช่วยเหลือจากแพทย์และพยาบาลในห้องไอซียู ก่อนตอบอย่างเย็นชา “ถึงร่างของเด็กคนนี้จะถูกช่วยกลับมาได้ แต่ดวงวิญญาณของเธอไม่ได้กลับมาด้วย แค่เพียงเพราะอายุขัยของเธอยังไม่หมดสิ้นจึงยังมีลมหายใจรั้งร่างเอาไว้เท่านั้น แต่เพราะวิญญาณหายไปนานเกินไป ลมหายใจสุดท้ายนี้คงอยู่ได้อีกไม่นาน เมื่อมันหมดลง ร่างกายของเธอจะตาย และเธอก็จะจากไปจริงๆ…”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผมก็เข้าใจความหมายของอาจารย์ทันที
จากน้ำเสียงที่ฟังดูมั่นใจ ผมรับรู้ได้ว่าอาจารย์ต้องมีวิธีช่วยหลี่เสี่ยวหมิ่นให้รอด จึงรีบถามทันที “อาจารย์ ถ้างั้นเราจะช่วยเธอได้ยังไงบ้าง ทำยังไงถึงจะยื้อชีวิตของเธอได้”
อาจารย์ยืนกอดอก สีหน้ายังคงนิ่งสงบ “ง่ายมาก ไปหาไส้เดือนมาให้ฉันสองสามตัวก็พอ ฉันมีวิธีช่วยเธอ”
เมื่อได้ยินอาจารย์พูดแบบนั้น ผมหันไปมองห้องไอซียูที่ทีมแพทย์กำลังพยายามช่วยชีวิตหลี่เสี่ยวหมิ่นอยู่ แล้วหันหลังรีบวิ่งลงไปข้างล่างโดยไม่ลังเล
บริเวณโดยรอบโรงพยาบาลสะอาดมาก ไม่มีเศษดินหรือพื้นดินให้ขุดหาไส้เดือน
สุดท้ายผมจึงต้องไปที่แปลงดอกไม้ข้างทาง
ดินที่นี่อุดมสมบูรณ์ มีไส้เดือนอาศัยอยู่เยอะ
ผมใช้กิ่งไม้ขุดเพียงไม่กี่ครั้งก็หาไส้เด
