อยของผียายเฒ่าคนนั้น
แต่ห้องนี้ไม่ได้ใหญ่โตอะไร
มีแค่ห้องนอนหนึ่ง ห้องรับแขกหนึ่ง ห้องครัวและห้องน้ำอย่างละหนึ่ง
ตอนเข้ามา เราก็กวาดตามองห้องครัวและห้องรับแขกแล้ว
ตอนจะมาที่ห้องนอนนี้ก็แอบมองเข้าไปในห้องน้ำ แต่กลับไม่พบร่องรอยของผียายเฒ่าเลย
ตอนแรกคิดว่าผียายเฒ่าน่าจะอยู่ในห้องสุดท้ายนี้ แต่กลับพบเพียงผีแขวนคอสามตัว
เธอไปอยู่ที่ไหนกันแน่
ผมไม่กล้าประมาท ยืนเฝ้าหน้าประตูอย่างระวังตัว
“ลุงอวี๋ ทำไมไม่เห็นผียายเฒ่านั่นเลย” ผมเอ่ยถามอย่างระแวดระวัง
ลุงอวี๋เองก็ดูจะสงสัยเช่นกัน เขาไม่สนใจผีแขวนคอทั้งสามที่กำลังพยายามดันลิ้นกลับเข้าปาก แต่กลับกำด้ามมีดหัวมังกรแน่น กวาดสายตามองไปรอบห้องแล้วกล่าวว่า “น่าจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง”
พูดจบ สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ตู้เสื้อผ้าในห้องนอน
เมื่อเห็นท่าทีของลุงอวี๋ ผมเองก็ยกกระบี่กระดูกปลาขึ้น เตรียมพร้อมรับมือ
ลุงอวี๋เดินไปที่ตู้เสื้อผ้า ก่อนจะกระชากประตูตู้เปิดออก
เสียงไม้เก่าดังลั่น “แกร๊ก”
แต่ภายในกลับมีเพียงเสื้อผ้าเก่าๆ ที่ขึ้นรา ไม่มีเงาร่างของวิญญาณแม้แต่น้อย
ขณะที่ผมกับลุงอวี๋กำลังงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ทันใดนั้น ผีหนุ่มลิ้นห้อยยาวเหยียดที่นอนหมอบอยู่กับพื้นก็ม้วนลิ้นขึ้นพลางเปล่งเสียงแหบต่ำ “เธอ…เธอไม่ได้อยู่ที่นี่…เธอ…เธออยู่นอกห้อง…”
ได้ยินเช่นนั้น ผมกับลุงอวี๋สบตากัน ก่อนจะรีบออกจากห้องนอนไปโดยไม่ลังเล
เมื่อเราสองคนมาถึงห้องรับแขก
สิ่
