ห้องเก็บของที่ล็อกไว้
“เอาละ ดึกแล้ว ไปนอนซะ ถ้ามีเสียงดังออกมาจากห้องนั้นก็อย่าไปยุ่งกับมัน”
พูดจบ เขาก็เดินกลับเข้าห้องของตัวเองด้วยท่าทางอ่อนล้า ไม่รอฟังคำตอบจากผมด้วยซ้ำ
ผมหันไปมองบานประตูที่ล็อกอยู่
มันดูเหมือนเป็นแค่ห้องเก็บของธรรมดา แต่ผมแน่ใจว่าข้างในนั้นมีของที่ไม่ควรจะอยู่ในบ้านนี้แน่
ทว่าผมก็ไม่ได้อยากรู้อยากเห็นจนถึงขั้นจะไปเปิดดู
หลังจากล้างหน้าแปรงฟันอย่างง่ายๆ ผมก็กลับเข้าห้องของตัวเอง
แต่ทันทีที่ปิดประตูลง ผมก็ได้ยินเสียงฝีเท้าจากห้องข้างๆ
และห้องที่อยู่ติดกับผมก็คือ…ห้องที่ถูกล็อกไว้นั่นเอง
ผมเงี่ยหูฟังอยู่ครู่หนึ่งจนแน่ใจว่าเป็นเสียงฝีเท้าของใครบางคน
เสียงรองเท้ากระทบบนพื้นไม้ดัง “ตึก...ตึก...ตึก...” ชัดเจนมาก
แต่ตอนนี้ผมเหนื่อยเกินไป และยังจำคำสั่งของอาจารย์ได้ดี ดังนั้นไม่ว่าข้างในจะเป็นอะไร ผมก็จะทำเป็นไม่รับรู้
ผมผล็อยหลับไปแทบจะทันทีที่หัวถึงหมอน
แต่ผ่านไปนานเท่าไรไม่รู้ ผมกลับได้ยินเสียงบางอย่างแว่วมาในห้วงความฝัน…
“ก๊อก…ก๊อกๆๆๆ…”
