ริยเทวะโลกากำราบ เขาก็ได้ทราบเรื่องราวของมรรคาอริยะจากอีกฝ่าย ภาพความทรงจำที่อริยเทวะโลกาถ่ายทอดให้ทำให้เขารู้ว่าในห้วงอนันต์สุญญตาไม่มีผู้ใดต่อต้านอริยเทวะยมพิภพได้ทั้งสิ้นเมื่อคิดว่าอริยเทวะยมพิภพบุกมาแล้ว ไท่ซั่งคุนหลุนก็ตื่นตระหนก“เขามาแล้วหรือ”ไท่ซั่งคุนหลุนเอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียดอริยเทวะโลกาโคจรพลังไปพลางตอบไปพลาง “ไม่ใช่เขาข้าพ่ายแพ้มรรคาจารย์มา”“อะไรนะ”ไท่ซั่งคุนหลุนตกตะลึง ก่อนหน้านี้เขาคิดว่ามรรคาจารย์เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในห้วงสุญญตา แต่หลังจากพบอริยเทวะโลกา ในใจเขาก็คิดว่ามรรคาอริยะแข็งแกร่งที่สุด แค่อริยเทวะโลกาก็แข็งแกร่งกว่ามรรคาจารย์แล้ว เขาถึงขนาดวาดหวังว่ามรรคาจารย์จะตกที่นั่งเดียวกับเขาด้วยซ้ำไปคิดไม่ถึงว่า…ไท่ซั่งคุนหลุนเชื่อว่าตนเองประเมินมรรคาจารย์สูงมากมาตลอด แต่มรรคาจารย์กลับก้าวข้ามสิ่งที่เขาคิดและคาดการณ์เอาไว้อยู่เสมอ อีกฝ่ายสร้างความตกตะลึงให้เขาครั้งแล้วครั้งเล่า“มรรคาจารย์แข็งแกร่งถึงเพียงนั้นเชียวหรือ” ไท่ซั่งคุนหลุนถามอย่างอดไม่ได้อริยเทวะโลกาลืมตาขึ้นมาตอบด้วยแววตาซับซ้อน “พันมหาโลกากับสามพันโลกมีการแบ่งระดับขั้นที่ใช้ร่ว
