“ข้าจะลงรอยประทับอย่างหนึ่งไว้บนตัวเจ้า เมื่อใดอริยเทวะผู้นั้นตามหาตัวเจ้าพบ เจ้าก็จงเรียกข้าผ่านรอยประทับดวงนี้”อริยเทวะโลกาตอบด้วยสีหน้าจริงจัง ทว่าพอได้ยินคำนี้คิ้วของเจียงฉางเซิงกลับขมวดแน่นยิ่งกว่าเดิมเขาไม่มีทางรับปากคำขอประเภทนี้อย่างแน่นอนอริยเทวะโลกาเอ่ยต่อว่า “อริยเทวะผู้นั้นแข็งแกร่งกว่าที่เจ้าจะจินตนาการออก เขาเป็นคนละโมบยิ่งนัก เมื่อเขาหมายตาแล้ว เขาก็จะไม่เลือกวิธีการเพื่อให้ได้ตัวเจ้ามา”เจียงฉางเซิงย้อนถามว่า “พวกเจ้าล้วนมาจากมรรคาอริยะ เหตุใดเจ้าต้องช่วยข้าขัดขืนเขาด้วย”“ย่อมเป็นเพราะเดินคนละเส้นทาง เขาต้องการสิ่งใดก็ต้องเอาสิ่งนั้นมาให้ได้ นั่นคือหนทางเพิ่มพูนพลังของเขา ส่วนการช่วยเหลือสรรพชีวิตที่ประสบทุกข์เข็ญคือหนทางเพิ่มพูนพลังของข้า อย่าเอาความคิดของปุถุชนมาประเมินมรรคาอริยะเลย ใจเจ้าอาจคิดว่ายามเผชิญหน้ากับอริยเทวะผู้นั้นเจ้าอาจโชคดีใช้วิธีการอื่นหลบหนีได้ แต่ข้าขอยืนยันกับเจ้าว่าทุกสิ่งล้วนไร้ประโยชน์”อริยเทวะโลกาจับจ้องเจียงฉางเซิงพลางบอกเช่นนี้คำพูดของเขาจริงจังอย่างยิ่ง ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบเจียงฉางเซิงไม่เชื่อเขาสักนิดต่อมาอริยเทวะโลกาก็ลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ย
