ขณะไหม้กลับกลายเป็นเส้นหมอกสีดำ
ผมเบิกตากว้าง มองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความตกใจ
ถึงจะกลัว ผมก็ไม่กล้าปล่อยธูปในมือ ทำได้เพียงจับมันไว้แน่นๆ ต่อไป
ประมาณสิบกว่าวินาทีต่อมา เชือกในมือขวาของผมจู่ๆ ก็ตึงขึ้นมาอย่างไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้า
แรงดึงทำให้ฝ่ามือของผมเจ็บปวด และถึงขนาดทำให้กิ่งไม้ที่มัดเชือกไว้โค้งลง
โชคดีที่ผมผูกเชือกไว้กับกิ่งไม้ก่อนหน้านี้ ไม่อย่างนั้นแรงดึงนี้คงลากผมลงไปในทะเลสาบแน่
เมื่อเห็นเชือกตึง และไก่จมน้ำไปสามถึงสี่นาทีแล้ว ผมจึงคิดว่ามันคงตายแล้ว
ผมไม่รอช้า จับเชือกที่ตึงและเริ่มดึงกลับมาที่ฝั่ง
การดึงเชือกกลับเป็นงานที่ยากมาก ราวกับปลายอีกด้านของเชือกมีหินหนักร้อยกิโลกรัมผูกอยู่
ทุกครั้งที่ผมดึง เชือกขยับขึ้นมาเพียงเล็กน้อย
มือของผมถูกเชือกเสียดสีจนเจ็บปวด แต่ผมก็ไม่กล้าปล่อยเชือก
หลังจากดึงเชือกอยู่นาน ปลายอีกด้านของเชือกก็ค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากผิวน้ำ
ไม่กี่นาทีต่อมา ผมก็สังเกตเห็นไก่ที่ผมโยนลงไปในน้ำก่อนหน้านี้
ภายใต้แสงจันทร์ที่ส่องลงมา
นอกจากไก่สีเหลืองแล้ว ยังมีมือมนุษย์สีขาวซีดกำลังกำคอไก่ไว้แน่น มันถูกดึงขึ้นมาพร้อมกับไก่
ผมขนลุกไปทั้งตัว แต่ก็ไม่กล้าหยุ
