”
พูดจบ อาจารย์ซ่งเหลือบมองนักศึกษาที่เดินไปมารอบๆ
ริมทะเลสาบยังมีป้ายเตือนห้ามลงเล่นน้ำติดอยู่ด้วย
แต่เมื่อคิดย้อนกลับไปหลายปีที่ผมอยู่ในมหาวิทยาลัยนี้ ดูเหมือนจะมีเหตุการณ์นักศึกษาตกน้ำเสียชีวิตในทะเลสาบนี้ทุกปี
จนกระทั่งปีนี้ เหยื่อกลายเป็นจางเฉียง เพื่อนร่วมห้องของผม
แต่ทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์ก็มักจะถูกปิดเรื่องอย่างรวดเร็ว…
หลังจากนั้น ผมพาอาจารย์ซ่งไปยังตึกทดลอง เราใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีก็ไปถึงบริเวณหน้าอาคาร
ผมตั้งใจจะพาอาจารย์เข้าไปข้างในเพื่อดูสถานการณ์ แต่เมื่อไปถึง กลับพบว่าอาคารถูกปิดล้อมด้วยเทปกั้นเขตและมีป้ายคำสั่งปิดอาคารติดอยู่
เมื่อเห็นเช่นนั้น ผมรู้สึกตกใจไม่น้อย
ไม่ได้มาเพียงไม่กี่วัน ทำไมอาคารถึงถูกปิดล่ะ
ผมคิดพลางตัดสินใจถามเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยสองคนที่เดินผ่าน
“ขอโทษนะครับ พวกคุณพอจะทราบไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่ตึกทดลอง”
พวกเธอมองตึกทดลองด้วยท่าทางหวาดหวั่นก่อนตอบว่า “มีคดีฆาตกรรมค่ะ นักศึกษาหญิงคนหนึ่งถูกฆ่าและผ่าศพในห้องทดลองเมื่อวานนี้ อาคารนี้เลยถูกปิดค่ะ”
“นักศึกษาหญิงที่ถูกฆ่าเป็นเพื่อนร่วมชมรมละครเวทีของฉันเอง ตำรวจยังจับคนร้ายไม่ได้เลย”
คำตอบทำให้ผมรู้สึกตกใจม
