ต่ผมก็ไม่อยากยอมรับชะตากรรมและตายไปง่ายๆ แบบนี้…
ผมมองไปที่ซ่งซือโถว ก่อนถามออกไปว่า “อาจารย์ซ่ง มีวิธีที่ทำให้ผมรอดตาย และแก้ปัญหานี้ได้แบบถาวรไหม ผมไม่อยากตาย ผมยังอยากอยู่จนได้ส่งคุณปู่จากไปในวันสุดท้าย และอยากเป็นหมอต่อไป ผมอยากมีชีวิตอยู่”
ซ่งซือโถวยังคงนั่งเหวี่ยงเบ็ดตกปลาอย่างสบายอารมณ์ ก่อนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ว่า “วิธีก็มีอยู่! อย่างแรก แฟนเก่าของนายต้องกลับมา ทำเหมือนเมื่อก่อน ใช้วิธีของเธอเพื่อช่วยนายหาโชคต่อไป
“เธอให้เหรียญนำโชคกับนาย แล้วนายก็เอาไปใช้เดือนละครั้งหรือสองครั้ง นายก็จะต่อชีวิตไปได้เรื่อยๆ
“หรือไม่ก็ต้องเป็นตัวนายเองที่หาโชคได้
“ถ้านายทำไม่ได้ ก็อีกไม่นาน เร็วสุดหนึ่งวัน หรืออย่างช้าไม่เกินสามวัน นายก็จะโดนวิญญาณตนอื่นตามเล่นงาน และสุดท้าย นายก็ต้องตาย…”
เมื่อได้ยินคำตอบ ผมก็รู้ว่าเสี่ยวอวี่เองก็คงเอาตัวไม่รอด อีกทั้งสถานการณ์ของเธอก็ยังไม่ชัดเจน
ถ้าเป็นแบบนั้น ผมก็เหลือแค่พึ่งตัวเอง “อาจารย์ซ่ง แล้วถ้าผมต้องหาโชคเอง ผมควรทำยังไง”
ซ่งซือโถวยิ้มเล็กน้อย ก่อนตอบกลับอย่างเรียบง่าย “การหาโชคไม่ได้ยากเลย นายแค่เดินออกไปเก็บขยะ หรือช่วยพาคุณยายข
