ียนเร็วๆ นะ”
แต่ผมกลับยืนนิ่งด้วยสีหน้าหนักใจ
การเสียชีวิตของอาจารย์เฉินกั๋วฝูและจางเฉียง เพื่อนร่วมห้องของผมต้องเกี่ยวข้องกับศพของเสี่ยวอวี่แน่ๆ
แต่ที่น่าแปลกก็คือ เสี่ยวอวี่ไม่เคยคิดจะทำร้ายผมเลย
ผมยังสงสัยอีกว่า เมื่อคืนเสี่ยวอวี่อาจเป็นคนที่ช่วยผมไว้ เพราะผมได้กลิ่นฟอร์มาลินก่อนจะได้ยินเสียงไก่ขัน
แต่สิ่งที่ผมไม่เข้าใจคือ ทำไมหลังจากพวกเขาเสียชีวิตแล้ว ถึงได้ตามหลอกหลอนผมไม่ยอมปล่อยแบบนี้