“จู่ ๆ ฉันก็เริ่มเปลี่ยนรสนิยมแล้ว รู้สึกชอบผู้หญิงน่าจะดีกว่า!” เธอเองจะได้ไม่ต้องมาลำบากใจแบบนี้อีก
อันโหรวถูกคำพูดของเธอชวนให้หัวเราะ ถ้าหากในใจเธอมีคนที่ชอบอยู่จริง ๆ และรู้สึกเศร้า บางทีคนที่เศร้าอาจจะไม่ใช่คนนั้นแน่ ๆ ไม่มีทางเป็นไปได้หรอกมั้ง
ถ้าหากเป็นไปได้ละก็ ทำไมต้องให้ฉีเซิ่งเทียนแนะนำเพื่อนผู้ชายให้ด้วย คำพูดคำจาแบบนี้ดูเหมือนไม่ได้ล้อเล่นเลยสักนิด
“เธอหาใครสักคนมาดูแลเธอก็ได้นี่”
“หาไม่เจอ! ถึงได้ให้ฉีเซิ่งเทียนช่วยแบบนี้! แต่เขากลับไม่ช่วยเลยสักนิด ไม่ช่วยก็ช่างเถอะ แต่นี้ยังทำกับฉันแบบนี้อีก! ช่างเป็นสุนัขไม่เลือกที่จริง ๆ ไม่รู้จักนิสัยคนอื่นเลย ก่อนหน้านั้นฉันช่วยเขาตั้งเยอะเลยนะ! ตัวเองแบกชื่อคู่หมั้นของคนอื่นไปทั่ว ดูเขาทำสิ! แทบไม่มีคำขอบคุณให้เลยสักคำ!” เฉินเหยียนยกแก้วกาแฟตรงหน้าขึ้นมาจิบสองสามอึก ตอนนี้เธอเริ่มโกรธขึ้นมานิดหน่อยแล้ว
“ฉันอยากรู้แล้วสิ ทำไมพวกเธอถึงได้หมั้นกัน เพราะอะไรเหรอ?” ก่อนหน้านั้นพวกเขาล้อเล่นกันแบบนี้ คงไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ แน่
เฉินเหยียนวางแก้วลง ก่อนจะมองไปที่ใบหน้าเล็ก ๆ ของอันโหรวที่เต็มไปด้วยความสนใจ
