“ยังไม่ได้พูดละนะ” ดูจากสภาพเมื่อเช้านี้ของเขาแล้ว หลินจือเซี๋ยวเองก็น่าจะยังไม่พูด
ทันใดนั้นจู่ ๆ ก็รู้สึกสงสารเขาขึ้นมา ทุกคนรู้หมดแต่กลับปิดบังเขาไว้
“ร้ายกาจจริง ๆ นะพวกคุณทุกคนเนี่ย!” เฉินเหยียนหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “ถ้าฉีเซิ่งเทียนรู้ละก็ คงต้องเกลียดพวกเราไปจนตายแน่ ๆ”
“แบบนี้สิดี ถือเป็นการทดสอบเขาด้วย ถ้าเธอบอกว่าเขาชอบชักช้า ทำอะไรช้า แต่ครั้งนี้ดูเหมือนเร็วมากเลยนะ อาจจะคิดผิดไปก็ได้” ถ้าหากตอนนี้เปลี่ยนไปอย่างที่คิด คนที่แต่งงานคงได้กลายเป็นหลินจือเซี๋ยวกับเขา
เธอเองก็ไม่ได้ตรวจสอบด้วยว่าทะเบียนสมรสนั้นใช้ได้ที่จีนหรือเปล่า แต่การที่ยั่วยุให้พวกเขาไปที่กิจการพลเรือนเพื่อขอทะเบียนสมรสมานั้น มันค่อนข้างวิเศษขึ้นมาหน่อย
“ฉันรู้สึกเศร้าแทนเขาเลย!” ในหัวของเธอมีบางครั้งที่เอาเขาเป็นคนอื่นแทน
“เข้าใจได้ แต่ว่าเธอสูบบุหรี่ให้น้อยลงหน่อยก็ดีนะ” เธอไม่ค่อยเห็นผู้หญิงสูบบุหรี่เท่าไร เฉินเหยียนเป็นคนแรกที่เธอได้เห็นมากที่สุด ปกติทั่วไปเวลาเธอพบกันทีไร เธอมักจะไม่สูบบุหรี่ แค่ได้กลิ่นควันจาง ๆ เท่านั้นเอง
