ฉีเซิ่งเทียนภูมิใจในการแสดงของตัวเองอย่างมาก เขาเช็ดมือก่อนจะเดินมาหาเธอพลางก้มมอง “เซี๋ยวเซี๋ยว เธอไม่ได้ไปบริษัทแล้วใช่ไหม?”
ตอนนี้บ่ายกว่าแล้ว ไปบริษัทตอนนี้ก็ไม่มีความหมายอะไร
“ไม่ไป!” เธอหนีออกมาแล้ว ไม่กลับไปแน่นอน
“อืม ดีเลย งั้นฉันจะนอนกับเธอ!” จู่ ๆ เขาก็โน้มตัวมากอดเธอเอาไว้
“เฮ้ เฮ้ เฮ้! นายปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลย! มานอนด้วยกันอะไร ฉันไม่นอน!” เธอไม่นอนกับเขาหรอก!
แม้ว่าจะบอกว่าทะเบียนสมรสนั่นไม่มีผล แต่เธอก็ต้องการให้เรื่องมันจบก่อน ผู้ชายตรงหน้าเขาแต่งงานแล้ว ไม่ใช่แฟนของเธอ
“เซี๋ยวเซี๋ยว…..”
“ไม่เอา นายเพิ่งจะกินข้าวเมื่อกี้ หลังจากกินแล้วออกกำลังกายแบบนี้ไม่ดีนะ ฉันทำเพื่อสุขภาพของนายในอนาคต” หลินจือเซี๋ยวถูกเขาอุ้มขึ้น ก่อนจะพาเข้าไปในห้อง เธอดิ้นอย่างแรง
“หรือว่าเธอไม่เคยได้ยินประโยคนี้เหรอ?” ฉีเซิ่งเทียนก้มมองเธอ ใบหน้าที่หล่อเหลายิ้ม เขากระตุกมุมปากอย่างภาคภูมิใจ
เขาดีใจอะไร!
เธอรู้สึกว่าไม่น่าดีใจเลยสักนิด
หลังของเธอสัมผัสเตียงนุ่ม ๆ ขนาดใหญ่ ดวงตาจ้องมองฉีเซิ่งเทียนตรงหน้า เธออยากรู้ว่าเขาจะพูดว่าอะไร
ได้ยินว่าอะไร?
