จ้าไว้สักประโยค เจ้ากำลังอยู่ในกรงขัง ทว่ากรงขังนี้แม้แต่ตัวข้าก็มองมิออก”เสียงของเทวะไท่ซั่งลอยมา น้ำเสียงเฉยชานักเจียงฉางเซิงหันไปมอง แม้มองไม่เห็นร่างของเทวะไท่ซั่งแต่ใบหน้าของเขาก็ยังเผยรอยยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ขอบคุณความหวังดีของสหายนักพรต!”กล่าวจบ เขาก็ก้าวเข้าไปในประตูแสงโดยไม่หันกลับไปอีก ไม่ทันไรเขาก็รู้สึกว่าฟ้าดินกำลังหมุนเคว้งฟังก์ชั่นจิตหวนสดับหลักคำสอนจบลงแล้ว!ประสาทสัมผัสของเจียงฉางเซิงฟื้นกลับมา จิตหวนกลับเข้ามาในร่างต้นเขาปรือตาเปิดอย่างเชื่องช้า หัวคิ้วขมวดมุ่นสิ่งที่ได้รับมาจากฟังก์ชั่นจิตหวนสดับหลักคำสอนหนนี้มากมายมหาศาล การเดินทางหนนี้มิเสียเที่ยวจริงๆ แต่ขณะเดียวกันเขาก็ได้ข้อสงสัยชวนฉงนอีกมากมายกลับมาด้วยเขาเริ่มแยกไม่ออกแล้วว่าที่แห่งนั้นที่เขาไปเยือนคืออดีตหรือว่าอนาคตกันแน่ ท่านเทพไป๋อีที่ได้พบในหนนี้ดูเหมือนจะเป็นทายาทของเขา สิ่งนี้ทำให้เขาเกิดคำถามก่อนฟังก์ชั่นจิตหวนสดับหลักคำสอนเปิดใช้งาน จิตของเขาเคยหวนไปสดับฟังคำสอนที่โลกแห่งหนึ่งระหว่างที่เขาผ่านด่านเคราะห์ ณ ที่แห่งนั้นเขาได้รู้จักกับเจ้าแม่เซียวเหอก่อนหน้านี้เขาจึงเชื่อมาตลอดว่าโลกที่ดวงจิตไปเยือนระ
