เธอรู้สึกแปลกใจเมื่อออกมาจากห้องทำงาน เธอคิดอยากจะรู้เกี่ยวกับเขา! เฉินเหยียนนี่มันยังไงกันแน่ แต่เมื่อเห็นฉีเซิ่งเทียนที่เข้าไปในห้องทำงานของหลินจือเซี๋ยว เธอก็กลับไปที่ห้องทำงานของตัวเองทันที เห็นได้ชัดว่าเขานั้นกำลังโกรธอยู่ชัด ๆ
นี่มันสถานการณ์อะไรกันแน่?
หรือว่าหลินจือเซี๋ยวจะไม่ได้อยู่ที่ห้องทำงานแล้วอย่างนั้นเหรอ?
“พี่สะใภ้” ฉีเซิ่งเทียนเรียกเธอด้วยน้ำเสียงที่ดูขุ่นเคืองแปลก ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของจิ่งเป่ยเฉิน
เธอเลยเดินเข้าไปในห้องหลินจือเซี๋ยวบ้าง และก็พบว่าไม่มีใครอยู่
เธอบอกให้หลินจือเซี๋ยวเตรียมตัวไว้ให้ดี ๆ แต่ไม่ใช่เตรียมตัวหนีแบบนี้!
จบแล้ว!
เธอรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาหลินจือเซี๋ยวทันที รอสายอยู่สักพักปลายสายก็กดรับ “โหรวโหรว!”
“เธออยู่ไหน?”
“ฉัน….อยู่ที่บ้าน ฉันไม่อยากเจอหน้าเขา!” หลินจือเซี๋ยวพูดขึ้น ก่อนจะพูดต่อว่า “โหรวโหรว ฉันบอกกับเขาแล้ว หย่ากันเมื่อไหร่ค่อยมาหาฉัน ถึงแม้จะรู้ว่าทะเบียนสมรสไม่เป็นผล แต่ว่าทัศนคติรับผิดชอบชั่วดีของฉันไม่ต้องการมัน! ไม่สนใจแม้ว่าเขาจะหย่าหรือไม่หย่า ฉันแค่รู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นมือที่สาม!”
