“อย่ามาเรียกฉันแบบนี้ ฉันไม่ใช่สามีของเธอ!” ฉีเซิ่งเทียนมองเธออย่างโกรธแค้น แต่กลับเดินตามไปอย่างรวดเร็ว
จัดการเรื่องนี้ไม่สำเร็จ เขาจะออกมาทำไม?
มาเพื่อทำการหย่าเท่านั้น!
“พูด! ทำยังไงเธอถึงยอมหย่า? พวกเราไม่ได้รักกัน ไม่หย่ากันจะทำให้ผู้หญิงสวย ๆ อย่างเธอนั้นเสียเวลาเปล่า ๆ นะ” ฉีเซิ่งเทียนมองเธอพลางยิ้ม
“นายพูดมาแบบนี้ก็มีเหตุผล แต่ว่าทำไมฉันต้องหย่า! มีนายเป็นสามีก็ไม่เลวนะ ถึงจะบังคับแต่ก็ผ่านมาตรฐาน พ่อของนายก็ชอบฉันด้วย ฉันแต่งงานเข้าบ้านฉีจะต้องไม่มีใครกล้ามารังแกฉัน ไม่เลว ๆ” เฉินเหยียนหัวเราะราวกับว่าไม่ได้ใส่ใจคนที่อยู่ด้านข้างเลยว่าจะโกรธจนแทบระเบิดออกมาขนาดไหน
“ถ้าเธอคิดแบบนั้น คิดผิดแล้ว ถ้าเธอไม่หย่างั้นก็เตรียมเป็นม่ายทั้งชีวิตได้เลย” สายลมหนาวยามค่ำคืนพัดผ่านพวกเขา น้ำเสียงของเขาที่พูดนั้นเยือกเย็นมาก
“ฮ่า ๆ นายสามารถที่จะไปหาเอาข้างนอกก็ได้ หรือว่าฉันจะทำไม่ได้? พวกเราต่างคนต่างเล่นกันในแบบของตัวเอง ไม่ก้าวก่ายกัน” เฉินเหยียนไม่สนใจเขา ก่อนจะเดินเข้าโรงแรมไป
ฉีเซิ่งเทียนเดินตามเธอจากด้านหลังอย่างไม่เต็มใจ พลันได้ยินอะไรบางอย่างที่เธอพูดขึ้น
