เธอเป็นถึงเลขาของบิ๊กบอส แต่กลับถูกคนวางแผนคิดร้าย และคนที่วางแผนกลับเป็นคนที่ฉลาดกว่าเธอ ซึ่งนั่นมันทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองน่าขยะแขยงมาก ๆ
เธอไม่สามารถควบคุมฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ได้ ทำได้แค่อาเจียนไปที่ด้านข้าง
แต่ตอนนี้เธอคิดอยากจะรู้ ถ้าเกิดว่าเธอไม่อาเจียนแบบนั้น สุดท้ายมันจะกลายเป็นแบบไหนกันแน่?
คงไม่มีทางที่พวกเขาจะอยู่ด้วยกัน…….
อะไรกันเนี่ย!
นี่มันไร้สาระสิ้นดีเลย!
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าบนโต๊ะอาหารมีบรรยากาศที่ค่อนข้างดีแปลก ๆ เธอจึงก้มหน้าก้มตากินข้าว และไม่ลืมว่าวันนี้จะต้องไปทำงานให้ได้
อันโหรวมองไปที่ใบหน้าของเธอที่ก้มหน้าก้มตาไม่ยอมพูดอะไร ก่อนจะเหลือบสายตามองไปที่จิ่งเป่ยเฉินและกินข้าวเช้าพร้อมกัน
หลังอาหารเช้า หลินจือเซี๋ยวก็เดินย่องเข้าไปในห้อง อันโหรวกำลังเก็บข้าวของ ส่วนบิ๊กบอสเองก็ตามเธอไปด้วย
“เมื่อคืนไม่ได้ติดต่อกับฉีเซิ่งเทียนเหรอ? เขาพูดว่ายังไงบ้าง?” ตอนนี้เธอเองก็ไม่กล้าถามหลินจือเซี๋ยว เพราะกลัวถามไปแล้วหลินจือเซี๋ยวจะร้องไห้ขึ้นมา
“ติดต่อไม่ได้ เขาไม่ได้รับโทรศัพท์”
