“งั้นนายรู้ได้ยังไงว่าเขาไปต่างประเทศ? อืม….ฉันยังไม่ได้ถามเลยว่าเธอจะจัดการยังไง” ตัวหลินจือเซี๋ยวนั้นต้องมีแผนจัดการอะไรแล้วแน่ ๆ
เพราะเด็กคนนี้เศร้าตอนที่รู้ว่าฉีเซิ่งเทียนมีคู่หมั้นไม่นานมานี้ และตอนนี้ก็มาเศร้าเรื่องที่เขาแต่งงานกันแล้ว ส่วนเรื่องวันนั้น….
เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาสองคนกันแน่ เจอกันทีไรก็ต้องมีเรื่องทะเลาะเบาะแว้งกันอยู่เรื่อย
“วันนี้เธอไม่ต้องไปที่บริษัทหรอก!” บางทีถ้าหากหลินจือเซี๋ยวไม่ไปที่บริษัท สภาพการทำงานของเธออาจจะดีกว่าเดิมก็ได้
“อืม”
เมื่อจิ่งเป่ยเฉินกับอันโหรวเตรียมพร้อมที่จะออกไป หลินจือเซี๋ยวเองก็เดินออกมาจากห้องเช่นกัน เธอสวมเสื้อผ้าอย่างเป็นทางการ
“เซี๋ยวเซี๋ยว ตอนนี้เธอพักผ่อนอยู่ที่บ้านเถอะ” อันโหรวไม่ต้องการให้เธอไปที่บริษัทในสภาพจิตใจที่ไม่สมบูรณ์แบบนี้
“ไม่เป็นไร ฉันสบายดี!” เธอพักผ่อนมาแล้วคืนหนึ่งก็ถือว่าเพียงพอแล้ว จะพังสลายเพียงเพราะฉีเซิ่งเทียนอย่างเดียวไม่ได้
ตัวเธอนั้นยังมีงานต้องทำ ต่อให้เจ็บปวดมากแค่ไหนก็ต้องทำงาน จะได้ไม่ต้องมานั่งคิดมากเรื่องพวกนี้
อย่างน้อยเรื่องพวกนี้เธอก็เป็นฝ่ายที่ชนะในการทำงาน
