เธอนอนอยู่ใกล้ ๆ ตัวของฉีเซิ่งเทียน เมื่อเงยหน้าขึ้นไปที่ข้าง ๆ เตียงก็เห็นเฉินเหยียนล้มอยู่บนพื้น ศีรษะของเธอกระแทกเข้ากับหัวเตียง
พวกเขามาอยู่ในห้องเดียวกันแบบนี้ มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?
ทำไมเฉินเหยียนถึงมาอยู่ที่นี่ได้?
เธอจำได้ราง ๆ ว่าเมื่อคืนนี้พวกเขากินข้าวด้วยกัน หลังจากนั้นก็ไปที่ไหนสักที่ แล้วก็ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง จำไม่ได้เลยสักนิดเดียว
“บ้าจริง!” เฉินเหยียนลืมตาขึ้นมาทันที ก่อนจะจ้องไปทางหลินจือเซี๋ยวที่อยู่บนขอบเตียง
“บ้าอะไรกัน! นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย?” เธอตะโกนเสียงดังขึ้นมา คงไม่ได้?
ทำไมพวกเขาถึงเป็นแบบนี้ เมื่อคืนก็ไม่น่าจะดื่มหนักมากขนาดนั้นนะ
3p？
บ้าเอ๊ย!
เธอรีบก้มลงมองดูเสื้อผ้าของตัวเอง โชคดีที่เสื้อผ้ายังอยู่ดี ทั้งยังสวมใส่ไว้อย่างมิดชิดอีกด้วย
ฉีเซิ่งเทียนถูกหลินจือเซี๋ยวกดไปที่เตียง เมื่อได้ยินเสียงของพวกเธอดังขึ้น เขาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา ก่อนจะเอามือกุมขมับตัวเอง “เซี๋ยวเซี๋ยว……”
