“ไม่สนุกเลย บริกรเสิร์ฟเหล้า! เธอทั้งคู่ก็ดื่มสักหน่อย ยังไงคืนนี้ดื่มเมาแล้วก็ไปนอน พรุ่งนี้ค่อยมาเล่นกันใหม่!” เฉินเหยียนพูดตอบด้วยรอยยิ้ม
ทันใดนั้นบนโต๊ะก็เต็มไปด้วยเหล้ามากมาย ความจริงหลินจือเซี๋ยวไม่ได้อยากดื่ม แต่ว่าแก้ววางตรงหน้าเธอแล้ว และฉีเซิ่งเทียนที่อยู่ข้าง ๆ ก็ดื่มแล้วด้วยก่อนจะมองมาที่เธอ
“เซี๋ยวเซี๋ยว ดื่มสักหน่อย! เหล้านี้รสชาติดีมากเลยนะ ลองชิมดู ถ้าเมาเดี๋ยวฉันแบกเธอกลับเอง!” ฉีเซิ่งเทียนมองและพูดกับเธออย่างอ่อนโยน พลางมองดูเธอยกเหล้าขึ้นดื่ม
เดิมทีเขาอยากจะมอมไวน์หลินจือเซี๋ยวด้วยตัวเอง แต่ระหว่างทางกลับเจอเฉินเหยียนมาก่อกวน แต่ก็ยังดีที่ยังคงทำตามแผนของเขา
มอมไวน์เซี๋ยวเซี๋ยว มอมไวน์เซี๋ยวเซี๋ยว จะต้องมอมไวน์เซี๋ยวเซี๋ยว
เขายังไม่ได้เกลี้ยกล่อมให้ดื่ม เฉินเหยียนก็ลุกขึ้นมานั่งข้างหลินจือเซี๋ยวอย่างกะทันหัน ก่อนจะตบมาที่ไหล่ของเธอ “ฉันจะบอกเธอนะ! ความจริงแล้วฉีเซิ่งเทียนมีปัญหาเยอะเลย! เยอะมากเลย!”
มีปัญหาอะไร?
เขาไม่ได้มีปัญหาอะไรสักหน่อย โอเคไหม?
