เขาขับรถเข้ามาจอดที่หน้าอพาร์ตเมนต์ และก็เห็นไฟในห้องนั่งเล่นยังคงเปิดอยู่ ดูท่าเซี๋ยวเซี๋ยวคงจะรู้ว่าเขามาเลยเปิดไฟรอเขา
ช่างน่ารักจริง ๆ เลยนะ!
เขาจอดรถและเดินถือกุญแจไปไขประตู ก่อนจะเปิดเข้าไปด้วยรอยยิ้ม “เซี๋ยวเซี๋ยว คิดถึงพี่ชายหรือเปล่า…..”
ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าบรรยากาศค่อนข้างแปลก ๆ เมื่อมองไปดี ๆ ก็เห็นภายในห้องรับแขกมีคนอยู่มากมาย อีกทั้งยังมีหนึ่งคนที่ค่อนข้างพิเศษกว่าใคร นั่นก็คือเซี๊ยมู่!
“นาย….ออกไปซะ!” ฉีเซิ่งเทียนเปิดประตูเข้ามาพลางจ้องเขาด้วยสายตาที่ดุร้ายทันที
หลินจือเซี๋ยวมองไปที่เขา ก่อนจะรีบลุกขึ้นไปหาเขาตรงหน้า “ดึกขนาดนี้แล้ว นายมาทำไม?”
“ฉันมาทำไม? เธอเป็นผู้หญิงคนเดียว มีผู้ชายเข้ามาแบบนี้ ฉันคิดไม่ถึงเลยนะว่าตัวเองจะถูกสวมหมวกสีเขียว[1]เสียได้” โชคดีที่เขามาทัน ผู้ชายนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชั่วร้ายจริง ๆ
ฉีเซิ่งเทียนกอดหลินจือเซี๋ยวไว้ในอ้อมแขนพลางมองไปที่เซว์มู่ ในใจแอบสาบานกับตัวเองว่านี่จะเป็นการประกาศให้รู้ไปเลยว่าเขาคือผู้เป็นนาย ส่วนเซว์มู่อะไรนี่ไม่ใช่เลยสักนิด!