เธอถอดเสื้อคลุมออก ส่วนชายที่อยู่ข้าง ๆ ก็เข้ามาโอบที่เอวของเธอ นัยน์ตาสีดำจ้องมองไปที่เธออย่างเงียบ ๆ
“นี่นายไม่ง่วงเลยเหรอ?” ตอนนี้เธอรู้สึกง่วงนอนมากจริง ๆ
“ฉันแค่อยากเห็นสิ่งที่ยั่วยวนแบบที่ตำนานเขาเล่าขาน” โหรวโหรวของเขานั้นงดงามมาก ขนาดสวมเสื้อผ้าแบบนี้ก็ยังสวย ไม่ว่าเสื้อผ้าอะไรก็นับว่างดงามมากจริง ๆ
“ยั่วยวนอะไร? หมายถึงชุดนี้เหรอ? ชุดนักโทษเชียวนะ! รีบปล่อยเลย ฉันจะไปอาบน้ำและจะนอนแล้ว” เพราะนี่ก็ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว ปกติป่านนี้เธอนอนหลับไปนานแล้ว
“อืม…..” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นข้างหูของเธอ “ที่รักอาบน้ำ ผมไปด้วยละกัน”
“ได้! ไปเลยสิ!” เธอเกือบจะกัดฟันพูดคำเหล่านี้ออกมา
แต่แล้วเธอก็ถูกเขาอุ้มพาไปห้องอาบน้ำ การอาบน้ำครั้งนี้ดูเหมือนจะไม่จำเป็นต้องใช้มือตัวเองเลยด้วยซ้ำ อีกทั้งยังไม่ต้องทำอะไรเองเลย แค่นี้ก็จินตนาการนึกภาพออกแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
……
ฉีเซิ่งเทียนเมื่อส่งพวกเขากลับไปที่บ้าน เขาก็มุ่งหน้าไปหาเซี๋ยวเซี๋ยวของตัวเอง เมื่อคืนเขายุ่งมากจนไม่ได้ไปหาเธอ แต่คืนนี้ หึหึหึหึ!!
ป่านนี้เธอน่าจะหลับไปแล้ว!
