“หรือว่าเธอจะไม่รู้ นอนด้วยกันครั้งเดียวก็นับเป็นครั้งแรก แต่จะเป็นครั้งแรกได้ยังไง มันมีความบังเอิญขนาดนั้นด้วยอย่างนั้นเหรอ?”
“ฉันจำได้ว่านายเป็นนักธุรกิจ ไม่ใช่นักวิเคราะห์!” เธอเอ่ยคำพูดอย่างเย็นชาออกไป
“ฉัน…..เป็นนักวิเคราะห์ให้เธอ คิดอยากจะบอกความจริงให้เธอฟังกับหู แต่หัวของเธอมันกลวง กลวงจนไม่เหลืออะไรแล้ว!” เขารู้สึกโกรธนิดหน่อย
อันโหรวได้ยินคำพูดที่ไม่ค่อยพอใจของเขา ท้ายที่สุดเขาก็ทำเพื่อให้ตัวเองดีขึ้นก็เท่านั้น
“เรื่องพวกนี้ฉันจะจัดการมันเอง หรือว่าในสายตาของนาย ฉันเป็นผู้หญิงที่ขี้แพ้ขนาดนั้นเลย? ถ้าหากเด็กคนนั้นเป็นลูกของเขาก็ค่อยว่ากันอีกที!” ความหมายของเธอคือไม่ให้เขาไปหาเย่มู่เหยียนก่อน
“ใช่ เธอไม่ใช่ผู้หญิงขี้แพ้ แต่ว่าจะปล่อยให้จิ่งเป่ยเฉินทำกับเธอแบบนั้นหรือไง? ถ้าเขาปล่อยให้เธอรับอะไรแบบนั้น ไม่สู้แก้ปัญหาทางร่างกาย ตัดมือ ตัดเท้า ไม่ให้เขาไปสัมผัสผู้หญิงจะดีกว่าหรือเปล่า!”
“ประธานฉี ดูเหมือนว่าคุณจะมีประสบการณ์ด้านนี้มากพอตัวเลยนะ” เธอเหลือบมองไปที่มือของเขา ก่อนจะพูดว่า “แฟนผู้หญิงของคุณคงสวยน่าดูเลยสินะ”
“อันโหรว!” เขากัดฟันเรียกชื่อเธอทันที
