“ความฝันมักตรงกันข้าม พวกเราไม่มีทางหย่ากันหรอก”
“อืม!”
แน่นอนว่าจะต้องไม่เกิดขึ้น!
ถ้าหากเป็นลูกของเขาขึ้นมาจริง ๆ ตอนนี้เธอรู้สึกสนใจมาก สนใจมากจริง ๆ หนึ่งชีวิตที่จะเกิดขึ้นเมื่อไหร่ถึงจะเกิดมากันแน่!
“อันที่จริงฉันเองจู่ ๆ ก็นึกคำถามขึ้นมาได้” เธอลืมตาขึ้นเต็มที่พลางมองใบหน้าที่เหนื่อยล้าของเขา ก่อนจะกล้ำกลืนสิ่งที่คิดอยากจะเอ่ยออกไป
จิ่งเป่ยเฉินโอบแขนของเธอไว้ ก่อนจะจ้องไปที่ดวงตาของเธอ “ถามอะไร?”
เมื่อครู่ที่เธอคิดอยากจะพูดนั้น ถ้าหากเด็กไม่ใช่ลูกของเขาก็แปลว่าไม่ได้มีความสัมพันธ์เกิดขึ้นระหว่างเขากับเย่มู่เหยียน
เว้นแต่เย่มู่เหยียนจะมีเขาเป็นผู้ชายแค่คนเดียว
แต่เมื่อเห็นใบหน้าที่เป็นกังวลบวกกับความเหนื่อยล้าของเขา เธอจึงเลือกที่จะเชื่อคำพูดของเขา แม้ว่าจะไม่ได้พูด แต่เหมือนหัวใจของเขามันบ่งบอกออกมาแบบนั้น
“หาฆาตกรลงมือได้ไหม? ฉันไม่อยากเป็นผู้ต้องหาหรอกนะ!” ถ้าหาคนลงมือไม่เจอจริง ๆ เธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะติดคุกหรือเปล่า
“ยังตรวจสอบอยู่ วางใจเถอะ“ เขากอดเธอแน่น ไม่ว่ายังไงเขาก็ไม่มีทางปล่อยให้เธอติดคุกแน่ ๆ
