เดิมทีเธอก็เหนื่อยอยู่แล้ว แต่เมื่อครู่นี้ตอนอยู่บนรถก็ต้องมานั่งคุยกับฉีหย่วนหยางเรื่องนี้อีก มันทำให้เธอรู้สึกเหนื่อยและท้อใจเป็นพิเศษ
แม้หยางหยางกับหน่วนหน่วนจะปิดเทอม แต่พวกเขาก็ไปเรียนเสริมด้านศิลปะ เธอเลยไม่คิดอยากจะไปกวนพวกเขา เธอขึ้นไปที่ด้านบนทันที
ตอนนี้เธอทั้งเหนื่อยและสับสนมาก เมื่อนอนฟุบตัวลงกับเตียงก็หลับไปอย่างรวดเร็ว
ในความฝันนั้นเกิดเรื่องบางอย่างที่ชวนงุนงง เธอฝันว่าเธอกับจิ่งเป่ยเฉินนั้นหย่ากัน และเขาเป็นฝ่ายที่เอ่ยคำพูดก่อน
เขาบอกว่าเขาไม่รู้สึกอะไรอีกแล้ว แค่รู้สึกเสียใจและรู้สึกผิด
ถ้าหากไม่ใช่ลูกของเขาก็คงจะดี แต่ถ้าหากเป็นลูกของเขา เธอก็ไม่คิดจะให้ความสำคัญกับเด็กคนนั้นมากกว่าหยางหยางกับหน่วนหน่วนแน่นอน
“อืม….” เธอครวญครางอย่างไม่สบายใจออกมา
“โหรวโหรว”
เสียงที่คุ้นเคยดังกึกก้องอยู่ข้าง ๆ หูของเธอ ทำให้เธอได้สติขึ้นมา จมูกรู้สึกได้ถึงกลิ่นที่คุ้นเคย เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาก็เห็นใบหน้าของเขาขยับเข้ามาใกล้ ก่อนที่หัวของเธอจะมุดไปนอนบนตักของเขา
ตัวเธอที่บาง ๆ ถูกเขาเอาตัวกอดคลุมไว้ทั่วทั้งตัว เธอค่อย ๆ เอ่ยปากพูดอย่างช้า ๆ ไปว่า “ฉันฝันว่าพวกเราหย่ากัน”
