เธอจึงเขียนคำนั้นตัวเล็ก ๆ อยู่ใต้ชื่อของเธอ
มองดูขนาดเล็กแบบนั้น บิ๊กบอสก็พอใจแล้ว อย่างน้อยก็เขียนมัน
เมื่อเธอวางชอล์กลงก็ได้ยินเสียงของเขา “จิ่งเป่ยเฉิน”
เข้าใจแล้วเธอยังไม่ได้ลงนาม
และยังเขียนชื่อเขาเพิ่มด้านบนด้วย คนที่ดูสง่างามแต่เขาได้รับชื่อที่ละเอียดอ่อนจากเธอ
“เขียนได้ดีมาก แต่ดูเล็กไปหน่อย” บิ๊กบอสมองไปที่ลายมือ ก่อนจะวิจารณ์อย่างพึงพอใจ
“เขียนแล้วก็ไม่ผิด เงื่อนไขของนายสูงขนาดนั้น!” เธอทิ้งชอล์กและลากตัวเขาออกมาจากห้องเรียน
เขายืนอยู่ที่หน้าประตูนอกห้องพลางเอียงหน้ามอง “นายรอก่อน เดี๋ยวฉันก็เสร็จแล้ว”
เธอเป็นตัวสำรองแต่ว่าเธอก็ต้องถ่ายก่อน หลังจากที่เธอถ่ายเสร็จก็ถ่ายเหอเฉ่าและซงโส่ว รวมถึงเก็บรายละเอียดอื่น ๆ
บิ๊กบอสยืนอยู่หน้าประตู ส่วนคนอื่น ๆ ก็เดินไปที่หลังประตู ทีมงานคนอื่นล้อมรอบตัวอันโหรวอยู่ข้าง ๆ
เคยวาดออกแบบไปแล้ว เพราะงั้นเธอจึงวาดมันได้อย่างคล่องแคล่ว คล่องแคล่วจนผู้กำกับต้องพูดซ้ำให้วาดใหม่
“คุณนายจิ่ง ช้าลงอีกหน่อย หยุดพักจิบน้ำบ้าง” ผู้กำกับพูดด้วยรอยยิ้มพลางมองเธอ
“ได้ค่ะ” ถึงยังไงเธอก็ไม่ใช่นางเอก ไม่รู้ว่าฉากนี้ควรแสดงอารมณ์ไหน
