แต่เขาเป็นคนโลภ ไม่อยากมองเพียงเธอ เขาอยากจะกอดเธอทุก ๆ วัน ตื่นมาก็อยากเห็นหน้าเธอคนแรก ตอนนอนก็สามารถจูบเธอได้
เพราะงั้นพวกเขาไม่สามารถแยกทางกันได้ ไม่มีทางเลิกกัน เย่มูเหยียนนั่นที่เขาจำอะไรไม่ได้เลย ไม่มีทางที่จะเป็นลูกของเขา!
เขาเชื่อมั่นในตัวเอง ถ้าโหรวโหรวเชื่อเขาก็คงจะดี
ความรู้สึกในเรื่องนี้ของเขานั้นแสดงความกดดันให้กับเธอมาตลอด ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปคงจะกังวลและไม่รู้ว่าจะระเบิดออกมาเมื่อไหร่
ขณะที่เขายังคงครุ่นคิดอยู่ก็ได้ยินเสียงดังขึ้นมาจากทางนั้น เขาเห็นโหรวโหรวเดินเข้ามาหา
ใบหน้าที่สวยงามนั้นเผยรอยยิ้มออกมาและเดินเข้ามาควงแขนเขา “ไปกันเถอะ ฉากต่อไปอยู่ด้านนอก”
ทั้งคู่เดินออกไปด้านนอก และกลุ่มคนด้านหลังก็กำลังทยอยเดินออกมาเช่นกัน
“เมื่อกี้ฉันแสดงเป็นยังไงบ้าง?”
“ดีมาก”
“นายยืนซะไกลเลย เห็นฉันด้วยเหรอ? แสดงได้ดีมาก!” เขาไม่ใช่คนที่โอ้อวดโดยไร้เงื่อนไขหรือไม่คำนึงถึงสิ่งอื่นใด
“เห็นแล้ว” เมื่อครู่ตอนที่เขาเดินมานั้น เขาได้ยินผู้กำกับชมว่าเธอแสดงได้ดีมาก ใช้ได้เลย
แม้ว่าครั้งแรกจะติดขัดแต่ถึงยังไงก็ไม่ใช่นักแสดงมืออาชีพ สามารถทำได้ขนาดนี้ก็ถือว่าไม่เลว