เธอคนเดียวแบกเขาไม่ไหว ไม่ช้าเสี่ยวหยางก็มา พวกเขาจึงออกไปจากงานเลี้ยง
เมื่อเข้ามานั่งในรถ คนบางคนก็เริ่มยื่นมือมาที่เธอโดยไม่สนใจสิ่งใด
“จิ่งเป่ยเฉิน นายนี่ตื่นไวจริง ๆ เลยนะ!” เมื่อกี้ยังเหมือนหมูตายอยู่เลย แล้วดูตอนนี้!
กลับมาชีวิตทันทีเลย!
“ไม่อยากรอแล้ว” เพราะงั้นเลยมอมเหล้าตัวเอง หลังจากนั้นทั้งคู่ก็แยกย้าย
“ครั้งหน้าค่อยพูดกันก็พอ ไม่ต้องแบบนี้”
“ก็ได้”
“ก็ดี แต่มือของนายช่วยหยุดก่อนจะได้ไหม?”
“ตั้งแต่ตอนนี้หลังจากที่นายเมาแล้วไม่อนุญาตให้แตะต้องตัวฉัน! ฉันยังเจ็บปวดใจอยู่!” หลังจากที่เขาเมาแล้วไปแตะต้องตัวคนอื่น
เพราะงั้นตอนนี้หลังจากที่เขาเมามักจะรู้สึกไม่สบายใจ
บิ๊กบอสหดหู่แต่ก็เข้าใจความรู้สึกของเธอ
มือทั้งสองข้างไม่ได้ขยับต่อ ทำเพียงกอดเธอเอาไว้เท่านั้น และภายในรถก็เต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์
เพียงแค่คืนนี้เป็นโศกนาฏกรรมของเขาแล้ว สำหรับผู้ชายเลือดร้อนอย่างเขา แม้แต่ภรรยาตัวเองก็จับต้องไม่ได้ น่าอึดอัดจริง ๆ
บิ๊กบอสล้างอย่างสะอาดและโอบตัวเธอ “ตัวฉันไม่มีกลิ่นแอลกอฮอล์แล้ว”
“แต่ฉันยังได้กลิ่น มี!” กลิ่นแรงขนาดนั้นจะมาบอกว่าไม่มีได้ยังไง