ภายใต้ท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาวที่สดใส ด้านนอกเต็มไปด้วยดอกกุหลาบสีแดงที่โปรยลงบนสนามหญ้าขนาดใหญ่ ประดับไปด้วยลูกโป่งสีม่วงและสีขาวที่แกว่งไปมาตามสายลม อีกทั้งบนอากาศก็ยัง งมีเครื่องบินค่อย ๆ ร่อนลงมาเรื่อย ๆ ทำให้ภาพที่เห็นดูแล้วน่าหลงใหลไม่เบา
อันโหรวที่สวมชุดแต่งงานสีขาวกำลังนั่งอยู่บนเตียง ถัดจากตัวเธอไม่ไกลเท่าไรก็คือจิ่งเป่ยเฉินที่สวมชุดแต่งงานเหมือนกัน
“ที่รัก ฉันไม่วิ่งไปไหนหรอก ทำไมนายไม่ออกไปข้างนอกบ้าง? ดูเหมือนเครื่องบินจะมาเยอะมากขึ้นเรื่อย ๆ บางทีพ่อแม่ของนายอาจจะมาถึงแล้วก็ได้” ครั้งก่อนเธอสร้างความประทับใจที่ไม่ค่อย ยดีเท่าไรกับพ่อแม่สามี ทำให้ครั้งนี้จิ่งเป่ยเฉินอยู่ข้าง ๆ ตัวเธอตลอด ดูแบบนี้แล้วเหมือนเธอเป็นภรรยาที่ไม่ค่อยดีเท่าไรสำหรับเขาเลย
“โหรวโหรว อยู่นี่ก็เหมือนอยู่บ้านตัวเองนั่นแหละ ฉันจะอยู่กับเธอเอง” วันนี้ไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องเฝ้ามองเธอไว้
อันโหรวเอนหลังอย่างช่วยไม่ได้ ชุดแต่งงานยาวปกคลุมไปทั่วทั้งเตียงขนาดใหญ่ “ฉันอยากเข้าห้องน้ำ นายจะไปด้วยไหม หรือว่านายจะ…….”
“ฉันเป็นสามีเธอนะ มีอะไรบ้างที่ฉันไม่สามารถดูได้?”
“นายนี่มัน…..”
