ไม่ช้าประตูห้องจู่ ๆ ก็ถูกเปิดออก หลินจือเซี๋ยวเดินเข้ามาพร้อมกับหยางหยางและหน่วนหน่วน เมื่อมองดูทั้งสองคน ดวงตาของเธอก็ไม่อาจปกปิดความประหลาดใจไว้ได้เลย
“โหรวโหรว ประธานจิ่ง พวกคุณสองคนสวยและหล่อมากเลย!” หยางหยางและหน่วนหน่วนที่อยู่ข้าง ๆ เธอก็รีบเดินไปข้างหน้าพวกเขาสองคน
“แม่จ๋า! สวยจังเลย” หน่วนหน่วนมองดูเธอ วันนี้แม่จ๋าของเธอได้คะแนนเกินหนึ่งร้อยแต้มไปเลย
หน่วนหน่วนเองก็เป็นสาวน้อยที่หน้าตาน่ารัก ก่อนจะหันไปมองหน้าจิ่งเป่ยเฉินและก็พูดขึ้น “พ่อจ๋าเองก็หล่อมากด้วย!”
“ลูก ๆ สองคนต่างหากเป็นเด็กที่น่ารักที่สุดเลย” อันโหรวจับมือพวกเขาสองคน เธอรู้สึกว่าการที่จิ่งเป่ยเฉินอยู่ข้าง ๆ เธอแบบนี้ไม่ค่อยเป็นเรื่องดีเท่าไร
ถึงแม้ว่าตัวเองจะไม่ได้ออกไปต้อนรับแขกอยู่แล้ว แต่ด้วยภาพลักษณ์ของจิ่งเป่ยเฉินที่เป็นคนแบบนั้น อย่างน้อยเขาก็ควรที่จะออกไปต้อนรับคนอื่นเพื่อเป็นพิธีบ้าง
อันโหรวมองดูชุดเพื่อนเจ้าสาวที่หลินจือเซี๋ยวสวม เสื้อผ้าสีฟ้าอ่อน ๆ บวกกับใบหน้าน้อย ๆ ของเธอที่แต่งด้วยเครื่องสำอางบาง ๆ ดูแล้วก็สวยงามไม่แพ้กัน
“ว่าแต่ทำไมไม่เห็นฉีเซิ่งเทียนเลย?” เขาเป็นถึงเพื่อนเจ้าบ่าวเชียวนะ
