เมื่อได้ยินคำพูดของบาทหลวง เธอก็ยิ้มอยู่ภายใต้ผ้าคลุมบาง ๆ “ฉันยอมรับค่ะ!”
“ฉันยินดีที่จะแต่งงานกับคุณ จิ่งเป่ยเฉิน!”
เพราะว่าเป็นเขา มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้น!
ส่วนเรื่องแม่ คงต้องขอโทษด้วย
เพียงเพราะคำพูดของแม่ประโยคเดียวไม่สามารถมาหักล้างกับความสุขที่เธอควรได้รับ
แขกที่อยู่ด้านล่างเวทีต่างก็ปรบมือกันยกใหญ่ ผ้าคลุมที่คลุมหน้าอันโหรวค่อย ๆ ถูกยกขึ้น ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาเองก็เข้าใกล้ใบหน้าของเธอ
แต่ว่าจังหวะแบบนี้มันคืออะไรกัน?
เขายังไม่ได้ตอบคำถามอะไรสักคำ!
อีกทั้งยังไม่ถึงขั้นตอนที่เจ้าบ่าวกับเจ้าสาวควรจูบกันด้วยซ้ำไป!
ทำไมจู่ ๆ ก็เข้ามาจูบกะทันหันแบบนี้!
