ฉีเซิ่งเทียนเดินตามหลังพวกเขาไปที่พรมแดง ดูผิวเผินแล้วดูเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ภายในใจเขานั้นยังคงคิดถึงสายโทรศัพท์ที่เพิ่งคุยกันไป
เดิมทีเขาควรจะไปหาพวกเขาด้วยตัวเอง ไปหาพี่เฉินและพูดให้พี่เฉินฟัง
แต่กลัวว่าถ้าเกิดพูดไปแล้วอารมณ์ของพี่เฉินจะปลี่ยนไป กว่าพวกเขาจะมาถึงจุดนี้ได้มันไม่ง่ายเลย ถ้าหากเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ของพวกเขาเพียงเพราะรอยร้าวนั่น เขาควรจะทำย ยังไง?
เขาเองก็รู้สึกทุกข์ใจไม่น้อย ควรบอกพวกเขาหลังจากงานแต่งนี้
ในใจของอันโหรวรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ท่ามกลางแขกเหรื่อมากมาย พวกเขาสองคนกำลังเดินไปที่พรมแดงและมุ่งตรงไปหาบาทหลวง แม้ว่าเธอจะได้รับการจดทะเบียนสมรสแล้วก็ตาม แต่ก่อนหน้านั้ นเธอเคยคิดว่าพิธีนี้ไม่ค่อยสำคัญเท่าไร แต่พอมาเจอสถานการณ์จริง เธอรู้สึกว่ามันต่างกันมาก มันเป็นช่วงที่ควรค่าแก่การจดจำและแตกต่างจากสิ่งที่เธอเคยเห็นมากนัก
เธอมองไปยังดวงตาของจิ่งเป่ยเฉินและรับรู้ถึงความรู้สึกข้างในได้เป็นอย่างดี เมื่อเห็นเธอมองอย่างจริงจัง เขาเองก็รู้สึกได้เช่นกันว่าเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในโลกใบนี้ที่สาม มารถทำให้สายตาของเขานั้นเฝ้ามองแต่เธอ