แต่การแสดงออกในช่วงเวลานี้ดูไม่เลว มองดูร่างกายของตัวเองที่ดีขึ้น ในอนาคต….ชีวิตคงจะไม่เป็นแบบนั้นอีก
เธอบอกว่าอยากได้ลูกแฝด ปฏิเสธได้อ้อร้อมาก!
“กินข้าว ท้องหิวจะแย่แล้ว” อันโหรวหยิบแก้วนมขึ้นมาพลางมองเขา “กินเสร็จแล้วไปหาหมอ”
“ไม่ต้อง กินเสร็จก็นอนต่อเลย” เมื่อวานเธอไม่ได้พักผ่อนดี
“แล้วนาย?”
“อยู่เป็นเพื่อนเธอไง”
“ก็ได้!” แบบนั้นเธอค่อยรับได้หน่อย!
เมื่อคืนฟุบนอนข้างเตียงนั้นความจริงไม่ได้นอนดี ๆ เลย ตอนนี้มีโอกาสแบบนี้นอนเอาแรงก็เป็นเรื่องสำคัญ
เพราะงั้นหลังจากมื้อเช้าอันโหรวก็นอนลงบนเตียง แต่จิ่งเป่ยเฉินนอนหลับไปนานตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ บวกกับเรื่องที่อยู่ในใจทำให้เขานอนไม่หลับ ได้แต่มองใบหน้าที่นิ่งสงบข ของเธอ รู้สึกถึงลมหายใจของเธอ อยู่ข้างเธอนั้นสบายใจเหลือเกิน
นิ้วมือของอันโหรวสัมผัสไปที่หน้าอกของเขา ริมฝีปากสีชมพูเอ่ยขึ้น “วันหลังไม่อนุญาตให้เป็นแบบนี้แล้วนะ! นายไม่เจ็บแต่ฉันเจ็บนะ”
จิ่งเป่ยเฉินโอบเธอเข้ามาอยู่ในอ้อมกอด “ไม่มีทาง”
เขารู้ดีว่าเธอพูดถึงเรื่องทำร้ายร่างกายตัวเอง ฉีเซิ่งเทียนลงมือได้อย่างโหดเหี้ยม ร่างกายของเขาไม่มีที่ว่างเลย
